«Όχι» Τσακαλώτου σε επαναφορά 13ου-14ου μισθού

Της Γεωργίας Χασάπη, εργαζόμενης στον ΕΦΚΑ

Όπως ήταν αναµενόµενο, στις 5 Μαρτίου ο υπουργός Οικονοµικών Ευκλείδης Τσακαλώτος, στη συνάντηση µε αντιπροσωπεία της Α∆Ε∆Υ αρνήθηκε την επαναχορήγηση του 13ου και 14ου µισθού, καθώς και τη ρύθµιση του ζητήµατος των βαρέων και ανθυγιεινών στο ∆ηµόσιο. Με δεδοµένη την απόφαση του ΣτΕ, που κρίνει αντισυνταγµατικές τις περικοπές των ∆ώρων, το θέµα θα «µελετηθεί» ξανά – σε αναφορά πάντα µε τους δηµοσιονοµικούς στόχους, τον προϋπολογισµό, µε ισοδύναµα µέτρα περικοπών…

Έτσι, εξανεµίστηκαν οι όποιες φρούδες ελπίδες υπήρχαν για πολιτική λύση στα συγκεκριµένα αιτήµατα. Είναι βολικό, εν αναµονή εκλογών, η κυβέρνηση να επιδιώκει τη δηµιουργία θετικού κλίµατος και προσδοκιών για τη «µεταµνηµονιακή εποχή» και την υποτιθέµενη «αποκατάσταση της εργασίας», ώστε οι εργαζόµενοι να αναµένουν παθητικά την επίλυση των µισθολογικών τους διεκδικήσεων µέσα από τα δικαστήρια.

Βέβαια, και µόνο η αντεργατική επιχειρηµατολογία που χρησιµοποίησαν οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης στο ΣτΕ για να υπερασπιστούν τη συνταγµατικότητα της περικοπής του 13ου και 14ου µισθού, αρκούσε για να καταλάβει κανείς ποιες θα ήταν οι προθέσεις του υπουργού.

 

Προκλητική στάση από τη διοίκηση της Α∆Ε∆Υ

Το ουσιαστικό πρόβληµα, όµως, είναι η στάση του συνδικαλιστικού κινήµατος. Η Α∆Ε∆Υ δεν θα έπρεπε να έχει την παραµικρή ελπίδα ότι η κυβέρνηση θα επαναχορηγούσε µνηµονιακές περικοπές. Τι δεν εφάρµοσε από τα µνηµόνια για να αλλάξει τώρα; Παρ’ όλα αυτά, η Α∆Ε∆Υ ανακοινώνοντας µία γνωµοδότηση στα τέλη του Ιανουαρίου έστρεψε εκατοντάδες χιλιάδες δηµοσίους υπαλλήλους σε δικηγορικά γραφεία (80% έχουν ήδη καταθέσει αγωγές), προκαλώντας έτσι στάση αναµονής, εξυπηρετική για την κυβέρνηση και µετατοπίζοντας το ζήτηµα λύσης της οικονοµικής ανέχειας των δηµοσίων υπαλλήλων στα δικαστήρια και όχι στον αγώνα. Αντί δηλαδή να διεκδικήσουµε αγωνιστικά και κινηµατικά πλήρη αποκατάσταση των µισθών µας, καλούµαστε να περιµένουµε τη φιλανθρωπία των δικαστών και τις γραφειοκρατικές λύσεις υπουργών για ψίχουλα.

∆εν αρκεί µόνο η καταγραφή του αιτήµατος επαναφοράς των µισθών στα επίπεδα προ µνηµονίου σε ανακοινώσεις, αλλά η οργάνωση και κινητοποίηση των εκατοντάδων χιλιάδων υπαλλήλων για αγωνιστική διεκδίκησή τους.

Ακόµα όµως και µετά τη στάση εργασίας στις 5 Μαρτίου και την καθ’ όλα αρνητική στάση του υπουργού Οικονοµικών, δεν υπήρξε καµία πρόθεση από πλευράς Α∆Ε∆Υ για κλιµάκωση.

Η διεκδίκηση των µισθών µας, όπως και κάθε άλλου δικαιώµατος, δεν κρίθηκε ποτέ σε αίθουσα δικαστηρίου αλλά στον δρόµο, και αυτό το γνωρίζουν καλά τόσο οι κυβερνώντες όσο και οι εργαζόµενοι. Οι µόνοι που δείχνουν να το ξεχνούν είναι οι παλιές και τωρινές κυβερνητικές συνδικαλιστικές ηγεσίες.

Φτάνει πια µε την κοροϊδία. Μας τάζουν µικρές παροχές σαν δώρα, τις οποίες ταυτόχρονα θα µας κόψουν από αλλού για να µη διαταραχθεί ο προϋπολογισµός! Αυτό που χρειαζόµαστε είναι η κήρυξη και οργάνωση πανελλαδικών απεργιακών κινητοποιήσεων για πλήρη αποκατάσταση και των 14 µισθών µας!

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.


*


Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.