Εργατική Πρωτομαγιά: Δεν είναι αργία, είναι απεργία!

Η 1η Μάη αποτελεί Παγκόσμια Μέρα μνήμης των Εργατών, που τιμώντας τους αγώνες και τους νεκρούς μας, συνεχίζουμε να παλεύουμε για κοινωνική δικαιοσύνη και κατάργηση της εκμετάλλευσης. Καθιερώθηκε ως η Παγκόσμια Ημέρα στις 20 Ιουλίου 1889 κατά τη διάρκεια του ιδρυτικού συνεδρίου της Δεύτερης (Σοσιαλιστικής) Διεθνούς στο Παρίσι, σε ανάμνηση του μακελειού του Σικάγο το 1886, όπου η αστυνομία άνοιξε πυρ κατά εργατών που αγωνίζονταν υπέρ της διεκδίκησης της οκτάωρης εργασίας και καλύτερων εργασιακών συνθηκών.

Στην Ελλάδα η Εργατική Πρωτομαγιά γιορτάστηκε για πρώτη φορά το 1893, με κύρια αιτήματα τη θέσπιση της κυριακάτικης αργίας, την οκτάωρη εργασία και την κοινωνική προστασία των εργαζομένων (Κοινωνικό Κράτος-Κοινωνική Ασφάλιση)!

Οι εργαζόμενοι σε πολύ δύσκολες συνθήκες για δεκαετίες τίμησαν την Εργατική Πρωτομαγιά εν μέσω απαγορεύσεων των συγκεντρώσεων από αστικές κυβερνήσεις, δυνάμεις κατοχής και δικτατορικά καθεστώτα. Τη δεκαετία του 1960 με την άνοδο του εργατικού κινήματος οι πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις άρχισαν να νομιμοποιούνται και συνεχίστηκαν δυναμικές και στη Μεταπολίτευση

Οι διαδηλώσεις της Πρωτομαγιάς από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 έπαψαν να έχουν μαζικό χαρακτήρα. Εξαίρεση αποτέλεσε η Πρωτομαγιά του 2001, που ήταν ενδιάμεσος σταθμός δύο μαζικών γενικών απεργιών (26 Απρίλη και 17 Μάη), με μεγάλα ποσοστά συμμετοχής, που ανέτρεψαν τη σχεδιαζόμενη «μεταρρύθμιση» Γιαννίτση της κυβέρνησης Σημίτη στο Ασφαλιστικό.

Επίσης το 2010-2012 οι συγκεντρώσεις είχαν αρκετά μαζικό χαρακτήρα και αγωνιστικό παλμό, καθώς εκείνη την περίοδο το εργατικό κίνημα ήταν σε άνοδο, διεκδικώντας την ανατροπή των μνημονίων.

Με την κάμψη του εργατικού κινήματος από το 2013, οι συνδικαλιστικές ηγεσίες υποβάθμισαν πάλι τη σημασία της Εργατικής Πρωτομαγιάς σε μια τελετουργική και άμαζη συγκέντρωση, χωρίς πορεία, μόνο με συναυλίες και happenings!

Εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός

Οι ηγεσίες της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ προσκολλημένες μέσω των παρατάξεων τους στα κόμματα εξουσίας (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ και τώρα και ΣΥΡΙΖΑ), δεν ενδιαφέρονται για τα προβλήματα των εργαζομένων και να οργανώσουν αγωνιστικά τις διεκδικήσεις τους. Όπως επίσης και τις διαδηλώσεις της Πρωτομαγιάς. Έχουν μετατραπεί σε μια γραφειοκρατία, όπου το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι πώς να κρατάνε τις θέσεις τους με υφαρπαγή των ψήφων των εργαζομένων στα συνδικάτα με ρουσφέτια, αλλά και με νοθείες στις εκλογικές διαδικασίες.

Οι δυνάμεις της Αριστεράς στα συνδικάτα προσπαθούν να απαντήσουν με την διοργάνωση συλλαλητηρίων και καταφέρνουν να κατεβάσουν περισσότερο κόσμο μαζί τους, αλλά δυστυχώς αυτές οι συγκεντρώσεις δεν είναι ενωτικές. Έχουμε το φαινόμενο τα τελευταία χρόνια να γίνονται 3-4 ξεχωριστές συγκεντρώσεις των δυνάμεων της Αριστεράς και να απογοητεύουν ακόμα περισσότερο τους εργαζομένους.

Και φέτος (όπως είχε γίνει και πέρσι) υπάρχουν προσπάθειες κυρίως από το ΜΕΤΑ (Μέτωπο Ταξικής Ανατροπής) προς τις συνδικαλιστικές παρατάξεις της Αριστεράς να υπάρξει ενωτική συγκέντρωση και πορεία, για να συσπειρώσει τον κόσμο που θα θελήσει να διαδηλώσει.

Και πρέπει να διαδηλώσουμε, γιατί σήμερα στη «μεταμνημονιακή» Ελλάδα του ΣΥΡΙΖΑ, όσα εργασιακά δικαιώματα και κεκτημένα έχουν απομείνει, είναι υπό αμφισβήτηση. Το Κοινωνικό Κράτος αφήνεται να καταρρεύσει, η Δημόσια Κοινωνική Ασφάλιση βρίσκεται σε διαρκή απαξίωση με στόχο να αναδειχτούν τα Επαγγελματικά Ταμεία, ενώ το οχτάωρο, η κυριακάτικη αργία και η σταθερή, μόνιμη και πληρωμένη στην ώρα της εργασία βρίσκονται υπό εξαφάνιση.

Παρόλο που φέτος η Πρωτομαγιά πέφτει λίγες μέρες μετά το Πάσχα και θα μας δυσκολέψει στη διοργάνωση των συλλαλητηρίων, αυτό δεν πρέπει να μας πτοήσει.

Η 1η Μάη για όλη την εργατική τάξη είναι μέρα έμπνευσης και διεθνιστικής αλληλεγγύης, γι΄ αυτό και εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στα θύματα της φτώχειας και του πολέμου, στους χιλιάδες πρόσφυγες που βρίσκονται εγκλωβισμένοι στη χώρα μας, λόγω των αποφάσεων της ΕΕ που στηρίζει και η ελληνική κυβέρνηση.

Η 1η Μάη δεν είναι γιορτή των λουλουδιών και δεν είναι μια απλή αργία. Είναι μέρα των εργατών όλου του κόσμου, που βγαίνουν στους δρόμους για να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους και να τιμήσουν τους νεκρούς που είχαν και έχουν οι αγώνες της εργατικής τάξης.

Η εργατική τάξη συνεχίζει να βρίσκεται αντιμέτωπη με τη φτώχεια, την ανεργία, τις κρίσεις, τον ρατσισμό, την εξαθλίωση, τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους.

Κάθε Εργατική Πρωτομαγιά (και όχι μόνο) θα βγαίνουμε στο δρόμο, διεκδικώντας κοινωνική δικαιοσύνη, να σταματήσει η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, διεκδικώντας καλύτερη ζωή. Στο δρόμο του αγώνα βαδίζουμε ξανά!

Όλες και όλοι στα απεργιακά συλλαλητήρια

ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

Πολιτική οργάνωση “ΚΟΚΚΙΝΟ ΝΗΜΑ”

www.redtopia.gr

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.


*