Το κεντρικό άρθρο της εφημερίδας Κόκκινο Νήμα νο62 που κυκλοφορεί
Η εξέγερση του Πολυτεχνείου και η Μεταπολίτευση συνεχίζουν να αποτελούν αγκάθια στο πολιτικό και οικονοµικό σύστηµα, όσα χρόνια και να περάσουν, γιατί συµβολίζουν τους αγώνες της εργατικής τάξης και την επαναστατική προοπτική για την ανατροπή της καπιταλιστικής εκµετάλλευσης.
Η κυβέρνηση της Νέας ∆ηµοκρατίας συνεχίζει την επίθεση στην εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώµατα, οξύνοντας την καταστολή, καθώς δεν έχει πλέον κανένα στήριγµα πέρα από την αστική τάξη, τα ΜΜΕ και την υποτονική έως ανύπαρκτη κοινοβουλευτική αντιπολίτευση.
Νεοφιλελεύθερη και αντεργατική επίθεση
Έτσι στις 14 Οκτώβρη ψήφισε το νόµο για την πλήρη εφαρµογή του 13ωρου στον ιδιωτικό τοµέα, ακολούθησαν οι εξαγγελίες για φαραωνικά έργα στην Ευρυτανία για την ύδρευση της Αττικής, προς τέρψη των µεγαλοεργολάβων αδιαφορώντας για τις περιβαλλοντικές συνέπειες και τελευταίο δείγµα είναι η πλήρης διάλυση των ΕΛΤΑ µε την ανακοίνωση κλεισίµατος εκατοντάδων καταστηµάτων και την υλοποίηση κλεισίµατος ήδη δεκάδων.
Το φαγοπότι συνεχίζεται στις πρώην ∆ΕΚΟ και τα ΕΛΤΑ και µετά το ξεπούληµα του Ταχυδροµικού Ταµιευτηρίου στην Eurobank, τα Ελληνικά Ταχυδροµεία απαξιώνονται διαρκώς για να προωθήσουν τις ανταγωνιστικές ιδιωτικές εταιρίες, εκχωρούν όλο και περισσότερες λειτουργίες τους σε εργολάβους και πλέον προχωρούν σε κλείσιµο καταστηµάτων αδιαφορώντας για τις κοινωνικές συνέπειες αυτών των πολιτικών.
Αυτές τις µέρες ολοκληρώνονται οι συζητήσεις για τον αντιλαϊκό προϋπολογισµό του 2026. Το σύνολο των φορολογικών εσόδων για το 2026 εκτιµάται ότι θα φτάσει τα 73,5 δισ. ευρώ, έναντι πρόβλεψης 70,8 δισ. για το 2025. Ο ΦΠΑ θα φτάσει τα 29,1 δισ. ευρώ το 2026, έναντι 27,5 δισ. Το 2025 και ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης θα φτάσει τα 7,44 δισ. ευρώ το 2026, έναντι 7,39 δισ. το 2025. Το σύνολο των έµµεσων φόρων θα φτάσει τα 40,8 δισ., που φανερώνει την ταξική µεροληψία, αφού από αυτούς τους φόρους επιβαρύνονται περισσότερο τα φτωχά στρώµατα. Ταυτόχρονα οι µεγάλες επιχειρήσεις στη χώρα και οι τράπεζες ανακοινώνουν κάθε χρόνο όλο και µεγαλύτερα κέρδη.
Κυβέρνηση της καταστολής και του αυταρχισµού
Για να περάσει αυτά τα αντεργατικά µέτρα η κυβέρνηση βασίζεται πλέον εξολοκλήρου στην καταστολή, την οποία χρησιµοποιεί για να συσπειρώσει και τα ακροδεξιά ακροατήρια της. Κλασσικό παράδειγµα αποτελεί η απαγόρευση διαδηλώσεων στο προαύλιο της Βουλής, µπροστά στον Άγνωστο Στρατιώτη, λίγες µέρες µετά την επιτυχηµένη απεργία πείνας του Πάνου Ρούτσι. Οι περιορισµοί στην ελευθερία των διαδηλώσεων ήταν από τα πρώτα νοµοθετήµατα της κυβέρνησης Μητσοτάκη, οι οποίοι συνεχίζονται µε την απαγόρευση απεργιών, περιορισµούς στη λειτουργία των συνδικάτων και πολλά άλλα.
Η εισαγγελία Πειραιά καλεί σε απολογία τον πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου και της ΕΝΕ∆ΕΠ για την κινητοποίηση που είχε γίνει ένα χρόνο πριν στο λιµάνι του Πειραιά, όπου µαζί µε πλήθος κόσµου απέτρεψαν την µεταφορά πολεµικού υλικού προς το Ισραήλ.
Φτάσανε στο σηµείο να θέλουν να τιµωρήσουν µαθήτριες που φόρεσαν στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου κονκάρδα υποστήριξης στην Παλαιστίνη και την Γάζα και συλλαµβάνουν µαθητές για καταλήψεις ακόµα και µε την χρήση drone!
Ενώ το υπουργείο Πολιτισµού ελέγχει τις αναρτήσεις των υπαλλήλων στα µέσα κοινωνικής δικτύωσης, ζητώντας τους να είναι προσεκτικοί στα θέµατα που αφορούν τις κυβερνητικές πολιτικές. Υπάρχει και το νέο Πειθαρχικό ∆ίκαιο στο ∆ηµόσιο, που επιδιώκουν πολύ εύκολα να τιµωρούν τους εργαζόµενους που διαµαρτύρονται ή αντιστέκονται στα κακώς κείµενα.
Μάχη δίνουν αυτή την περίοδο οι φοιτητές\τριες για να µην περάσουν οι διαγραφές φοιτητών στα πανεπιστήµια, που διαρκώς βρίσκονται σε κόντρα µε τον αυταρχισµό της κυβέρνησης και µε τις ιδιωτικοποιήσεις της ανώτατης παιδείας. Καταλήψεις και διαδηλώσεις έχουν ξεκινήσει για το θέµα και εντείνονται για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Οι πρυτάνεις απαντούν µε διώξεις, πειθαρχικά και αστυνοµική καταστολή, αλλά δεν καταφέρνουν να εδραιώσουν την “αποστείρωση” των πανεπιστηµίων.
Βέβαια όταν υπάρχουν ξεκαθαρίσµατα λογαριασµών µαφιόζικου τύπου όπως στην Κρήτη, όλη αυτή η καταστολή “ξεχνιέται” και η αστυνοµία µένει αµέτοχη.
Ταυτόχρονα η κυβέρνηση συνεχίζει την προσπάθεια καταστολής στο χώρο της εκπαίδευσης µε τα πειθαρχικά κατά εκπαιδευτικών, που θέλουν να οδηγήσουν ακόµα και σε απολύσεις εκπαιδευτικών.
Συναντούν όµως σφοδρές αντιδράσεις από τους εκπαιδευτικούς παρά την απραξία της συνδικαλιστικής ηγεσίας.
Αντιστάσεις
Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ και Α∆Ε∆Υ δεν βιάζονται να οργανώσουν την αντιπαράθεση µε τις αντεργατικές και αυταρχικές πολιτικές της κυβέρνησης, ενώ οι δυνάµεις του ΠΑΜΕ κάλεσαν σε ανοιχτή εργατική σύσκεψη στις 12 Νοέµβρη, έναν µήνα µετά την τελευταία απεργία στις 14 Οκτώβρη. Προφανώς για να οργανωθεί αρχές ∆εκέµβρη κάποιου τύπου εθιµοτυπική κινητοποίηση. Ίσως ασχολούνται εκεί στο ΚΚΕ µόνο µε το 22ο συνέδριο του κόµµατος και µε προσυνεδριακό διάλογο. Ας ελπίσουµε εκεί να τεθεί γιατί το κόµµα δεν κατάφερε για άλλη µία φορά να εµφανιστεί σαν εργατική, κοινωνική και κοινοβουλευτική αντιπολίτευση απέναντι στην επέλαση της ∆εξιάς και τον κατακερµατισµό στη ρεφορµιστική και επαναστατική Αριστερά. Αν και θα είναι δύσκολο βέβαια να φτάσουν οι διαφωνίες στις προσυνεδριακές διαδικασίες, πόσο µάλλον στο συνέδριο.
Μπορεί η κυβέρνηση να θέλει να επιβάλει την συγκάλυψη των σκανδάλων που έχουν βγει στην επικαιρότητα (Τέµπη, Πύλος, ΟΠΕΚΕΠΕ κλπ), όµως ο λαϊκός κόσµος δεν της το επιτρέπει. Η συµµετοχή στις κινητοποιήσεις για την στήριξη του Π. Ρούτσι και για τα Τέµπη, οι διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα κατά των Ισραηλινών δολοφόνων που έρχονται για τουρισµό, οι εργατικές απεργίες στο ∆ηµόσιο, την Υγεία, τον ιδιωτικό τοµέα, τα αγροτικά µπλόκα, οι φοιτητικές αντιδράσεις, δείχνουν ότι ο κόσµος της εργασίας είναι πρόθυµος να αντιδράσει.
Όλες οι δηµοσκοπήσεις δείχνουν ότι η κοινωνία είναι κατά της κυβέρνησης και των πολιτικών σε ποσοστά που φτάνουν και ξεπερνούν το 70%. Αντίστοιχα είναι τα ποσοστά που αντιλαµβάνονται ότι η κυβέρνηση επιδιώκει την συγκάλυψη στα Τέµπη και στον ΟΠΕΚΕΠΕ και που δεν εµπιστεύονται την ∆ικαιοσύνη και τα ΜΜΕ. Φτάσαµε στο σηµείο η πλειοψηφία (42%) να επιλέγει το χάος και όχι τον Μητσοτάκη (30%)!
Στο δρόµο του Νοέµβρη µε την Επαναστατική Αριστερά
Το ΚΚΕ και ο Αλ. Τσίπρας µε ένα θολό πολιτικό στίγµα ακόµα και ως προς την συγκρότηση πολιτικού φορέα, δεν φαίνονται να κερδίζουν την εµπιστοσύνη της εργατικής τάξης. Απέναντι σε αυτή την δύσκολη οικονοµικά και πολιτικά κατάσταση η Επαναστατική Αριστερά πρέπει να διδαχθεί από τους αγώνες του παρελθόντος και την κρίση της εργατικής τάξης και να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων σαν φάρος ελπίδας και καθοδηγητής για την ανατροπή. Ο σεχταρισµός που εµφανίζεται σε πολλές πολιτικές οργανώσεις και το συνεχές λοξοκοίταγµα προς τους ρεφορµιστές τύπου ΜΕΡΑ από άλλες οργανώσεις, δεν βοηθάει στη συγκρότηση του χώρου. Υπάρχουν όµως οι δυνατότητες για ειλικρινή διάλογο και ενωτική δράση.
Το Πολυτεχνείο αποτελεί το επόµενο ραντεβού του κινήµατος και τη σηµαντικότερη δράση για την Επαναστατική και Ριζοσπαστική Αριστερά. Στους δρόµους του αγώνα θα προσπαθήσουµε σαν πολιτικές οργανώσεις µαζί µε την εργατική τάξη να σπάσουµε την καταστολή και να ανατρέψουµε την αντεργατική κυβέρνηση και τις πολιτικές της.
Υποβολή απάντησης