Πολιτική απόφαση συνδιάσκεψης ΠΟ Κόκκινο Νήμα 2026

Διεθνής συγκυρία

Η οικονομική κρίση του καπιταλισμού που ξεκίνησε το 2008, παρά τις συνεχείς προσπάθειες ενίσχυσης των επιχειρήσεων και των τραπεζών και την κατά καιρούς βελτίωση των οικονομικών δεικτών της παγκόσμιας οικονομίας, δεν έχει ξεπεραστεί και με κάθε αφορμή κάνει αισθητή την παρουσία της με τις πολεμικές συγκρούσεις Ουκρανίας-Ρωσίας, τον πόλεμο στην Μέση Ανατολή και τον Περσικό Κόλπο και την γενοκτονία στην Παλαιστίνη. Η όξυνση της καπιταλιστικής κρίσης και τα αδιέξοδα του οικονομικού ανταγωνισμού οδηγούν το σύστημα στις πολεμικές αναμετρήσεις με δυσβάσταχτες συνέπειες για την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα. Η υπερσυσσώρευση κεφαλαίου και η εκδήλωση κρίσεων αποτελεί λειτουργία της καπιταλιστικής οικονομίας. Δημιουργείται από τις αντιφάσεις του καπιταλιστικού συστήματος, οδηγεί σε παγκόσμιους πολέμους, ενώ η καταστροφή του περιβάλλοντος και του πλανήτη είναι απότοκο της λειτουργίας του.

Ο πόλεμος που ξεκίνησαν ΗΠΑ-Ισραήλ εναντίον του Ιράν οδηγεί σε μια νέα κατάσταση στη Μέση Ανατολή, αναδεικνύει τα όρια ισχύος της Αμερικής και την απομόνωση του κράτους -δολοφόνου του Ισραήλ. Ύστερα από 120 μέρες πολέμου, Τραμπ και Νετανιάχου δεν έχουν πετύχει κανέναν από τους στόχους τους, ήτοι την ανατροπή του καθεστώτος και αντικατάστασή του από ένα φιλικό προς ΗΠΑ καθεστώς, όπως στην περίπτωση της Βενεζουέλας, την καταστροφή του πυρηνικού του προγράμματος, την οριστική διάρρηξη του δεσμού ανάμεσα στην Τεχεράνη και τον «Άξονα της Αντίστασης» Χεζμπολάχ – Χούθι – Χαμάς – σιιτικών πολιτοφυλακών στο Ιράκ. Η γενοκτονία της Γάζας προκάλεσε παγκόσμια κατακραυγή, ενώ ο ατυχής πόλεμος κατά του Ιράν, λόγω των μη αναμενόμενων οικονομικών συνεπειών σε μερίδες του κεφαλαίου και της αστικής τάξης, οδήγησε σε αναδίπλωση την άλλοτε κραταιά υπερδύναμη.

Τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία η Ρωσία επίσης δεν έχει καταφέρει την ανατροπή του καθεστώτος του Κιέβου, που έχει την απόλυτη στήριξη του ΝΑΤΟ. Ο πόλεμος συνεχίζεται και το μέλλον αυτής της περιφερειακής σύγκρουσης θεωρείται αβέβαιο με τους λαούς της Ρωσίας και της Ουκρανίας να μετρούν χιλιάδες νεκρούς.

Ελλάδα

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας νιώθει την πίεση των ενδοαστικών αντιθέσεων, των σκανδάλων και των αντιστάσεων του κόσμου της εργασίας και των λαϊκών στρωμάτων. Το κεφάλαιο και η αστική τάξη ψάχνει σταθερό στήριγμα των συμφερόντων της σε μια ασταθή περίοδο και σε αυτό λογοδοτεί η επανεμφάνιση του νέου κόμματος Τσίπρα. Το ΚΚΕ πιέζεται από την εμφάνιση της ΕΛΑΣ και από το γεγονός πως παρά τις εκλογικές πρωτιές σε μια σειρά εργατικών χώρων, η κεντρική πολιτική του πρόταση δεν πείθει μαζικά ακροατήρια ώστε να προβάλει ως λύση από τα αριστερά. Την ίδια πίεση εισπράττουν και μια σειρά πολιτικά μορφώματα όπως η Ελπίδα και η Πλεύση Ελευθερίας. Η
σταθεροποίηση των ακροδεξιών πολιτικών σχηματισμών και οι φασιστικές προκλήσεις συμπληρώνουν την πολιτική συγκυρία και θυμίζουν ότι ο αγώνας ενάντια στον ρατσισμό, στον φασισμό και το σύστημα που τα γεννά δεν τελείωσε. ΜΕΡΑ 25 και ΑΝΤΑΡΣΥΑ, για διαφορετικούς λόγους, παραμένουν μειοψηφική, αλλά ορατή, εναλλακτική πολιτική πρόταση για έναν κόσμο του κινήματος και της αριστεράς. Σε ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών η δική μας στήριξη στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ παραμένει ως πολιτική επιλογή, συσπειρώνοντας ένα αξιόλογο πολιτικό, κινηματικό δυναμικό.

Παρόλα αυτά, οι ελπίδες που καλλιεργεί η εναλλαγή ενός ακόμα στηρίγματος του συστήματος και η λογική της ανάθεσης μέσω των εκλογών πρέπει να ανατραπούν μέσα από αγώνες και από τα αριστερά. Η προσπάθεια για κήρυξη γενικής (πολιτικής) απεργίας, αντιπολεμικό συντονισμό, αντιφασιστικό μέτωπο θα είναι τα καθήκοντα του εργατικού κινήματος, είτε υπάρξει εκλογική εναλλαγή είτε όχι.

Καθήκοντα

Σε αυτήν την συγκυρία το βασικό καθήκον των επαναστατών είναι η οικοδόμηση μαζικής επαναστατικής οργάνωσης ταυτόχρονα με την προσπάθεια για συγκρότηση ενός πολιτικού μετώπου για την ανατροπή. Στα πλαίσια αυτά λογοδοτεί η συζήτηση που έχει ανοίξει στις οργανώσεις ΚΟΚΚΙΝΟ ΝΗΜΑ & ΟΚΔΕ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ για χτίσιμο από κοινού μια ενιαίας, νέας επαναστατικής οργάνωσης. Η νέα αυτή οργάνωση φιλοδοξούμε να αποτελέσει πόλο έλξης αγωνιστών και αγωνιστριών που βλέπουν για πρώτη φορά διαδικασία σύγκλισης και όχι διάσπασης μεταξύ οργανώσεων του χώρου μας. Με βάση τα παραπάνω η συνδιάσκεψή μας επικυρώνει την εισήγηση ενοποίησης της ΠΟ Κόκκινο Νήμα με την ΟΚΔΕ – ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ.