Να πέσει η κυβέρνηση και το σάπιο σύστημα που υπηρετεί

To κεντρικό πολιτικό άρθρο της εφημερίδας “Κόκκινο Νήμα” Νο66 που κυκλοφορεί

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη κρέμεται από μία κλωστή, βουτηγμένη στα σκάνδαλα και τη διαφθορά. Το ίδιο το σύστημα που υπηρετεί δεν την εμπιστεύεται και δρομολογεί πιθανά σενάρια διαδοχής της.

Στελέχη της παραπέμποντας περισσότερο σε ομάδα οργανωμένης μαφίας παρά σε υπουργούς, δε διστάζουν να εκτοξεύουν απειλές ακόμα και ενάντια στην ευρωπαϊκή εισαγγελία που είπε με μια φράση τα αυτονόητα : «ο ΟΠΕΚΕΠΕ είναι ακρωνύμιο διαφθοράς, νεποτισμού και πελατειακών σχέσεων». Ενώ η υπόθεση Λαζαρίδη, αναδεικνύει την σαπίλα των «αρίστων» και την υποκρισία μιας κυβέρνησης, η οποία ενώ προχωράει σε συνταγματική αναθεώρηση για την άρση της μονιμότητας στον δημόσιο τομέα και απαιτεί αξιολόγηση και προσόντα για τους πολλούς, δεν απαιτεί για συνεργάτες του πρωθυπουργού ούτε καν ένα νόμιμο πτυχίο.
Έχοντας επίγνωση της κατάρρευσής της, όχι μόνο δημοσκοπικά, βιάζεται να λεηλατήσει ό, τι δεν πρόλαβε στα εφτά χρόνια διακυβέρνησής της. Η φτώχεια καλπάζει με αριθμούς που δεν μπορούν να καλύψουν τα ψίχουλα των αυξήσεων.  Η ανακοίνωση για τάχα αύξηση του κατώτατου μισθού, τον οποίον είχε παραλάβει το 2019 στα 650 ευρώ και τον ανέβασε ως τώρα, συνολικά, κατά 41% είναι από μόνη της προκλητική. Η αύξηση αφορά σε, 40€ μεικτά-31€ καθαρά- 1,03€ την ημέρα από 1η Απριλίου. Με όρους αγοραστικής δύναμης, οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα βρίσκονται χαμηλότερα, συγκριτικά με τους εργαζόμενους των χωρών της Ευρώπης ενώ συνολικά, πλήρωσαν για τα συνολικά φορολογικά έσοδα του κράτους για το 2025, 71,9 δισ. (26,5 δισ., μέσω άμεσων φόρων και 35,2 δισ. μέσω έμμεσων), δηλαδή το 85%. Ταυτόχρονα οι μεγάλες επιχειρήσεις συνεχίζουν να έχουν υπερκέρδη από την αύξηση των τιμών, τις φοροαπαλλαγές, τις κρατικές ενισχύσεις και τους χαμηλούς μισθούς. Το μοίρασμα του υπερπλεονάσματος, προέκυψε σε σημαντικό βαθμό από τους έμμεσους φόρους, παρά τον υψηλό πληθωρισμό, που ανέβηκε στο 3,9% τον Μάρτιο, έναντι αύξησης 2,7% τον Φεβρουάριο και έναντι αύξησης 2,4% τον Μάρτιο πέρυσι, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ.
Υπηρετώντας πιστά τους πολεμικούς σχεδιασμούς των ιμπεριαλιστών για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα του ντόπιου κεφαλαίου, μπαίνει όλο και πιο βαθιά στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, στηρίζοντας τον άξονα ΗΠΑ-Ισραήλ στη γενοκτονία των λαών του Λιβάνου, της Παλαιστίνης και Ιράν. Το τζογάρισμα σε μια σίγουρη και εύκολη νίκη των ΗΠΑ-Ισραήλ δεν φαίνεται να φέρνει τα αναμενόμενα κέρδη, οικονομικά και γεωπολιτικά, καθώς η σύρραξη στη Μέση Ανατολή δεν εξελίσσεται σε ένα απλό «περίπατο » για τους φονιάδες των λαών και τους συμμάχους τους.
Η ακροδεξιά πτέρυγά της αποθρασύνεται όλο και περισσότερο. «Η προστασία των συνόρων περιλαμβάνει και την αποτροπή», δήλωσε ο υπουργός Μετανάστευσης, Θάνος Πλεύρης από το φόρουμ των Δελφών, χωρίς ντροπή για το τι σημαίνει «αποτροπή» στη θάλασσα και πώς επιτυγχάνεται στην πράξη, χωρίς να παραβιάζεται το διεθνές δίκαιο και χωρίς να αποτελεί δολοφονία- έγκλημα σε βάρος προσφύγων και μεταναστών.
Ταυτόχρονα η απληστία του κεφαλαίου οδηγεί στη λεηλασία της φύσης, την μετατροπή περιοχών απαράμιλλου φυσικού κάλλους σε πεδίο κερδοφορίας μέσα από σχεδιασμούς εμπορευματοποίησης και τουριστικοποίησης δασών στα όρη Μαίναλο και Πάρνωνα, ακριτικών νησιών όπως η Γαύδος.
Τα υπόλοιπα κόμματα της κοινοβουλευτικής «αντιπολίτευσης», δεν μπορούν να αποτελέσουν διέξοδο για το σύστημα. Η επανεμφάνιση Τσίπρα με την στήριξη ΜΜΕ λογοδοτεί σε αυτό το κενό. Οι προσπάθειες του να παρουσιαστεί ως αξιόπιστη εναλλακτική, στο βήμα ενός συστημικού φόρουμ, ώστε να δώσει διαπιστευτήρια «υπεύθυνης διακυβέρνησης» στην αστική τάξη, δεν πείθει κανέναν.
Την αστάθεια αυτή πρέπει να εκμεταλλευτεί το κίνημα για να ρίξει την κυβέρνηση απ΄τα κάτω και απ΄ τα αριστερά χωρίς αυταπάτες για κοινοβουλευτική διέξοδο μέσω της συγκόλλησης θραυσμάτων της αριστεράς με την σοσιαλδημοκρατία. Ενόψει των πρωτομαγιάτικων απεργιακών συγκεντρώσεων και της πανδημοσιοϋπαλληλικής απεργίας 13 Μάη το αίτημα να φύγει η διεφθαρμένη κυβέρνηση και μαζί όσοι την υπηρετούν, πρέπει να γίνει υπόθεση των εργαζομένων. Το σκάνδαλο Παναγόπουλου της κατάπτυστης ΓΣΕΕ αναδεικνύει τη διαφθορά και τις πελατειακές σχέσεις που διατηρεί το στρώμα της παρασιτικής συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας με το κράτος. Η υπόθεση μπορεί να μπήκε στο αρχείο, αλλά η βαριά κατηγορία ότι με την ιδιότητα του προέδρου τριών Κέντρων και Ινστιτούτων Επαγγελματικής Κατάρτισης και Εκπαίδευσης (Ινστιτούτο Εργασίας ΓΣΕΕ, Κέντρο Επαγγελματικής Κατάρτισης Ινστιτούτο Εργασίας ΓΣΣΕ και Κέντρο Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής ΓΣΣΕ), με τη συνδρομή και άλλων φυσικών προσώπων φέρεται να υπεξαιρούσε χρήματα που προορίζονταν για προγράμματα εκπαίδευσης και κατάρτισης, παραμένει μαύρη σελίδα για το συνδικαλιστικό κίνημα.
Φέτος, 140 χρόνια μετά την Πρωτομαγιά του 1886 στο Σικάγο, η τάξη μας αντιμετωπίζει τις μεγαλύτερες προκλήσεις των τελευταίων δεκαετιών. Συνεχίζουμε την ταξική πάλη για κατάργηση της εκμετάλλευσης, κοινωνική δικαιοσύνη, δημόσια και δωρεάν κοινωνικά αγαθά, ζωή και εργασία με αξιοπρέπεια. Για να ανατραπεί το σύστημα της βαρβαρότητας που γεννάει πόλεμο, φτώχεια και προσφυγιά. Στην Εργατική Πρωτομαγιά, παγκόσμια μέρα μνήμης και αγώνα για την εργατική τάξη, τιμώντας τους νεκρούς και τις θυσίες των εργαζομένων, συνεχίζουμε να διεκδικούμε μέχρι την ανατροπή.