Για το πειθαρχικό (α)δίκαιο
Η κυβέρνηση της Νέας ∆ηµοκρατίας από τη µέρα της επανακλογής της έχει ξεκάθαρη γραµµή ως προς την ιδιωτικοποίηση των δηµόσιων και κοινωνικών αγαθών. Η αποδυνάµωση του εργατικού δυναµικού στα δηµόσια σχολεία και πανεπιστήµια και η εµπόλεµη κατάσταση σε κάθε δηµόσιο νοσοκοµείο επιβεβαιώνει τα σχέδια της κυβέρνησης για την εισχώρηση των ιδιωτών στην παιδεία και την υγεία.
Στην παιδεία, τον τελευταίο χρόνο, οι εκπαιδευτικοί δίνουν αγώνες σε πολλαπλά µέτωπα, έχοντας να αντιµετωπίσουν µέσα στις υπερµεγέθεις τάξεις µε τα λίγα µέσα που διαθέτουν, την αξιολόγηση. Αξιολόγηση στο έργο τους, στις δυνάµεις τους ή στις δυσκολίες που τους έχει εξαναγκάσει η κυβέρνηση να ζουν καθηµερινά; Ποια είναι η σωστή αξιολόγηση για τους αναπληρωτές σε σχολεία νησιών και άλλων τουριστικών προορισµών που έχουν το αµάξι τους για κρεβάτι, παλεύοντας για στέγαση και εν τέλει να παραιτούνται. Πως µπορούν να αξιολογηθούν οι αναπληρωτές ζώντας στην επισφάλεια και την αγωνία εφόσον µέχρι και σήµερα 10 µέρες πριν την έναρξη της σχολικής χρονιάς δεν ξέρουν σε ποιο σηµείο της Ελλάδας θα βρίσκονται. Τα ιδιωτικά σχολεία (Ωνάσεια) και πανεπιστήµια θέλουν να επιβάλλουν µαθητές των δύο ταχυτήτων µε ταξικό πρόσηµο. Τα πειθαρχικά των εκπαιδευτικών έχουν φτάσει σε ένα απίστευτο αριθµό περισσότερα από 1000 σε όλη την Ελλάδα. Περισσότεροι από 1000 εκπαιδευτικοί διώκονται από το ίδιο το κράτος ενώ οι δυνητικές αργίες σε ορισµένους εκπαιδευτικούς αποτελούν έκδηλη απόδειξη της κρατικής γραµµής του εκφοβισµού και της αποσιώπησης κάθε φωνής που διαµαρτύρεται και διεκδικεί ίσα δικαιώµατα στην παιδεία και στα κοινωνικά αγαθά.
Στα πανεπιστηµιακά ιδρύµατα, οι διώξεις και οι µη ανανέωση συµβάσεων σε συµβασιούχους του ΕΚΠΑ, διοικητικού και επιστηµονικού προσωπικού (Ι∆ΟΧ) επιβεβαίωσαν την πάγια αντιλαϊκή πολιτική γραµµή της φίµωσης και της εκδικητικότητας προς συµµόρφωση όλων όσων θέλουν να διεκδικήσουν και να διαµαρτυρηθούν καταγγέλλοντας αυθαιρεσίες της κυβέρνησης. Άλλο ένα πρόσφατο παράδειγµα µε το µεγάλο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ όπου η υπάλληλος που αποκάλυψε την απάτη παραπέµφθηκε και έχασε τη δουλεία της.
Πόσα περιστατικά σε δηµόσια νοσοκοµεία έχουν καταγγελθεί από συνδικαλιστές γιατρούς, οι πτώσεις ανελκυστήρων µε τραυµατισµούς (Γεννηµατάς, Ερυθρός Σταυρός) διασπορά µυκήτων και µόλυνση ασθενών (Αγ. Σάββας) και πόσες συµβάσεις ειδικευόµενων γιατρών δεν ανανεώθηκαν όταν αυτοί οι ίδιοι κατήγγειλαν τις εξαντλητικές υπερωρίες και τις ελλείψεις προσωπικού που στοιχίζουν σε ανθρώπινες ζωές.
Παρά το γεγονός ότι η αντιπολίτευση καταψήφισε το νέο νόµο και τις τροπολογίες του, το νέο νοµοσχέδιο µπαίνει σε εφαρµογή προκαλώντας κατάργηση όλων των εργατικών δικαιωµάτων που έχει κατακτηθεί µέσα στους αιώνες. Τα κύρια σηµεία του νέου σχεδίου νόµου νοµιµοποιεί τον εκφοβισµό, το κλίµα φόβου, τροµοκρατίας και αυταρχισµού το οποίο µεταφράζεται και πραγµατοποιείται στο ότι όποιος µιλάει τιµωρείται προς παραδειγµατισµό. Για τη µη συµµετοχή στην αξιολόγηση οι «αρνητές» δηµόσιοι υπάλληλοι θα τιµωρούνται µε στέρηση µισθού µέχρι και οριστική απόλυση (!) αλλά και υπέρογκα πρόστιµα. Το µέτρο για την αυτοδίκαιη αργία είτε µε µορφή σύλληψης ή επιβολής περιοριστικών µέτρων, από την υπηρεσία ή από τη διοίκηση χτυπά κάθε συνδικαλιστική δράση χτυπώντας το τεκµήριο της αθωότητας καθώς σε κάθε απεργία οι εργαζόµενοι που κατεβαίνουν στους δρόµους για να διαµαρτυρηθούν και να διεκδικήσουν συλλαµβάνονται. Πολλά από τα αντιεργατικά σηµεία του νέου δικαίου είναι η συλλογική δίωξη, η δυσµενής µετάθεση ακόµα και επιβολή ποινών σε όσους ασκούν δηµόσια κριτική στην προϊστάµενη αρχή.
Η κυβερνητική γραµµή για την καταπάτηση κάθε εργατικού δικαιώµατος και την ποινικοποίηση κάθε συνδικαλιστικής και κινηµατικής δράσης απέναντι στο άδικο και στις εξαθλιωµένες δηµόσιες δοµές υλοποιείται µε ταχείς ρυθµούς. Η δύναµη από τα κάτω όµως είναι ικανή να υπερασπιστεί την αξιοπρεπή δηµόσια και δωρεάν παιδεία και υγεία.