Του Χρήστου Βαγενά*
Όλη η χώρα συγκλονίστηκε στις 26 Γενάρη στο άκουσµα της είδησης για µία νέα πολύνεκρη τραγωδία σε εργοστάσιο της εταιρίας “ΒΙΟΛΑΝΤΑ” στα Τρίκαλα. Πέντε νεκρές γυναίκες εργάτριες ήταν ο απολογισµός της νέας αυτής εργοδοτικής δολοφονίας και επτά τραυµατίες, που οφείλονται στον ακήρυχτο πόλεµο της υποβάθµισης των εργασιακών δικαιωµάτων µας, των συνθηκών και µέτρων ασφαλείας και υγιεινής στους χώρους εργασίας. Ένα έγκληµα που δεν ήταν ατύχηµα, ήταν ξεκάθαρη δολοφονία, καθώς για το κεφάλαιο δεν υπολογίζει την ανθρώπινη ζωή µπροστά στα κέρδη του. Οι θάνατοι στους χώρους εργασίας δεν είναι ατυχήµατα, είναι εργοδοτικά και κρατικά εγκλήµατα.
Για άλλη µία φορά διαπιστώνεται εκ των υστέρων ότι το εργοστάσιο λειτουργούσε µε σειρά παρατυπιών: διαβρωµένοι σωλήνες µεταφοράς επικίνδυνων αερίων (προπάνιο), έλλειψη ανιχνευτών διαρροής αερίου, εκτός λειτουργίας ηλεκτροβάνα διακοπής παροχής αερίου και φυσικά παντελής αδιαφορία στις καταγγελίες του προσωπικού για επικίνδυνες οσµές για πολλές εβδοµάδες. ∆ηλαδή το παράνοµο υπόγειο που έγινε η έκρηξη είχε µετατραπεί σε ωρολογιακή βόµβα µέσα από σειρά εγκληµατικών παραλείψεων και παρατυπιών.
Να επισηµάνουµε εδώ ότι στις άδειες λειτουργίας του εργοστασίου εµπλέκεται υπουργός της κυβέρνησης της Ν∆ (υπουργός Ψηφιακής ∆ιακυβέρνησης Παπαστεργίου), ενώ και ο ακροδεξιός σαλτιµπάγκος Γεωργιάδης έπλεξε το εγκώµιο της εταιρίας παρόλο πουυ είχε συµβεί η τραγωδία.
Παρά τον θρήνο και την οργή για την δολοφονία των πέντε εργατριών, βρέθηκαν πρόθυµα τσιράκια της εργοδοσίας να υπερασπιστούν δηµόσια τον ιδιοκτήτη του εργοστασίου µε εκδηλώσεις συµπαράστασης, προσπαθώντας και αυτοί να βοηθήσουν στο “ξέπλυµα” του εργοδότη τους.
Να θυµίσουµε εδώ την άρνηση της εργοδοσίας της Βιολάντα να δέχεται το συνδικάτο στους χώρους των εργοστασίων της…
Τα εργατικά “ατυχήµατα” είναι ξεκάθαρες εργοδοτικές δολοφονίες
Ο ιδιοκτήτης του φονικού εργοστασίου της “Βιολάντα” Κωνσταντίνος Τζιωρτζιώτης προφυλακίστηκε µε µία σωστή απόφαση της ∆ικαιοσύνης, αλλά πρωτοφανής για το γενικότερο φαινόµενο της ατιµωρησίας, που κυριαρχεί για τα εργοδοτικά, αλλά και τα κρατικά εγκλήµατα. Ήταν όµως τέτοια η συσσώρευση σοβαρών, εγκληµατικών και διαδοχικών παραβιάσεων των στοιχειωδών κανόνων βιοµηχανικής ασφάλειας και οι τεχνικές αστοχίες, που η προφυλάκιση ήταν µονόδροµος. Ας ελπίσουµε ότι θα υπάρξει πραγµατική τιµωρία και να µην επαναληφθούν φαινόµενα τύπου Energa, όπου ο ιδιοκτήτης, αν και καταδικασµένος σε 21 χρόνια φυλακή για υπεξαίρεση 250 εκατ. €, αποφυλακίστηκε µετά από 36 µήνες…
Μετά το νέο εργοδοτικό έγκληµα ξέσπασε κόντρα µεταξύ συνδικάτων και Αριστεράς από την µία πλευρά και της κυβέρνησης από την άλλη, καθώς αµφισβητούνται τα στοιχεία που µιλούν για 201 νεκρούς εργαζόµενους\ες το 2025. Η κυβέρνηση στηρίζεται στα στοιχεία της Επιθεώρησης Εργασίας, που κάνει λόγο για 42 θανατηφόρα ατυχήµατα ανέρχονται το 2025, ενώ άλλα 5 βρίσκονται υπό διερεύνηση! Είναι γελοία αυτά τα στοιχεία, καθώς καθηµερινά βλέπουµε και ακούµε για νεκρούς σε διάφορες εργασίας, του ιδιωτικού και δηµόσιου τοµέα, για ασφαλισµένους, εργολαβικούς και ανασφάλιστους.
Σύµφωνα µε το ΚΕΠΕΑ ΓΣΕΕ: “εργατικό ατύχηµα είναι εκείνο που συµβαίνει στον εργαζόµενο κατά την εκτέλεση της εργασίας ή µε αφορµή αυτή και το οποίο οφείλεται σε αιφνίδιο και βίαιο γεγονός, που συνεπάγεται ανικανότητα για εργασία ή ακόµα και θάνατο του εργαζοµένου”1. ∆υστυχώς πέρα από τα δυστυχήµατα που συµβαίνουν κατά την διάρκεια ανασφάλιστης εργασίας, και την άρνηση εργοδοτών να δεχθούν την αναγγελία εργατικού ατυχήµατος, έχουµε πρόβληµα στη δήλωση εκείνων που συµβαίνουν κατά την µετάβαση στην εργασία την αναχώρηση από αυτήν. Επίσης εδώ στην Ελλάδα δεν αναγνωρίζονται εκείνα που οφείλονται σε επαγγελµατική ασθένεια, δηλαδή από τις επιδράσεις των συνθηκών εργασίας, το οποίο θα εκτόξευε τον αριθµό των εργατικών δυστυχηµάτων ακόµα περισσότερο.
Στήριξη και συγκάλυψη από την κυβέρνηση για τα εργοδοτικά εγκλήµατα
Τα τελευταία χρόνια αυξάνονται όλο και περισσότερο οι νεκροί και οι σακατεµένοι εργαζόµενοι από εργατικά δυστυχήµατα, που οφείλονται στην έλλειψη τήρησης µέτρων ασφαλείας και υγιεινής στους χώρους εργασίας. Αυτό συµβαίνει γιατί η διάλυση των κρατικών µηχανισµών ελέγχου και η απουσία τιµωρητικών ποινών ευνοεί τους εργοδότες να µην λαµβάνουν υπόψιν τις ανθρώπινες ζωές προκειµένου να αυξάνουν τα κέρδη τους. Επίσης η αύξηση της εντατικοποίησης και των ωρών εργασίας οδηγεί στους εργαζόµενους στην εργασιακή εξουθένωση και στην αύξηση της πιθανότητας πρόκλησης ατυχήµατος. Ενώ και η µείωση των ΣΣΕ και της διαπραγµατευτικής δύναµης των εργαζοµένων οδηγεί σε χειροτέρευση συνολικά των συνθηκών εργασίας.
Ήδη από τα έργα των Ολυµπιακών Αγώνων µε τους 13 νεκρούς οι κυβερνήσεις του εκσυγχρονιστικού Πασόκ έβαλαν πλάτη, για να στηρίξουν µε εργοδοτικές αυθαιρεσίες την ανάπτυξη των ελληνικών επιχειρήσεων.
Η Επιθεώρηση Εργασίας έχει µετατραπεί σε Ανεξάρτητη Αρχή, αλλά µε προσωπικό κάτω από 1.000 άτοµα εκ των οποίων οι Επιθεωρητές Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία είναι µόλις 233, αντιλαµβανόµαστε ότι δεν επαρκεί ούτε στο ελάχιστο. Ο Σύλλογος Επιθεωρητών Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία µε αφορµή το πολύνεκρο έγκληµα ανέφερε ότι υπάρχουν περίπου 350 χιλιάδες επιχειρήσεις που απασχολούν πάνω από 2,5 εκατοµµύρια εργαζόµενους και οι οποίες πρέπει να ελεγχθούν από τον υπάρχον ελεγκτικό µηχανισµό της Επιθεώρησης Εργασίας. Αυτό πρακτικά σηµαίνει ότι σε κάθε Επιθεωρητή Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία αντιστοιχούν 1.509 επιχειρήσεις και 10.773 εργαζόµενοι!
Ακόµα και ο στόχος των 69.000 ελέγχων που καθόρισε το υπουργείο Εργασίας για το 2025, να έχει επιτευχθεί, είναι πολύ µικρός για µία αγορά εργασίας, όπου οι εργοδότες προτιµούν το όποιο κόστος από τις δολοφονίες των εργαζοµένων τους, παρά το κόστος των µέτρων ασφάλειας!
Τα µεγαλύτερα εργατικά δυστυχήµατα στην Ελλάδα περιλαµβάνουν την τραγωδία της Ρικοµέξ (39 νεκροί, 1999), την έκρηξη στα Πετρέλαια Ελευσίνας (15 νεκροί, 1992), την έκρηξη στο Friendship Gas στο Πέραµα (8 νεκροί, 2008), την Σωληνουργία Κορίνθου (6 νεκροί, 2003) και πλέον την Βιολάντα µε 5 νεκρές εργαζόµενες. Στις περισσότερες των περιπτώσεων των εργατικών δυστυχηµάτων δεν αποδίδονται ευθύνες σχεδόν σε κανέναν από τους εργοδότες επιχειρηµατίες.
Κλασσικό παράδειγµα ατιµωρισίας αποτέλεσε η τραγωδία στην Ρικοµέξ, όπου ούτε οι ιδιοκτήτες µπήκαν φυλακή ούτε οι µηχανικοί που κατασκεύασαν το εργοστάσιο, που έγινε οµαδικός τάφος για τους εργαζόµενους στον σεισµό της Αθήνας του 1999. Ενώ οι αποζηµιώσεις προς τους συγγενείς των νεκρών αποτιµούνται στην αγορά ενός διαµερίσµατος. Όπως επίσης και στην περίπτωση της Petrola (Ελλην. Πετρέλαια) του Λάτση, που αφού κατέκαψε 15 εργαζόµενους, έκανε προσφορά το Λάτσειο Κέντρο Εγκαυµάτων στο Θριάσιο Νοσοκοµείο και ακολούθως επιβραβεύθηκε µε την αγορά των κρατικών διυλιστήριων του Ασπροπύργου!
Οι ζωές µας πάνω από τα κέρδη τους!
Η Πανελλήνια Οµοσπονδία Εργατοτεχνιτών & Υπαλλήλων Γάλακτος-Τροφίµων-Ποτών και τα Εργατικά Κέντρα της Θεσσαλίας προκήρυξαν και οργάνωσαν απεργία και συλλαλητήρια διαµαρτυρίας για το νέα εργοδοτικό έγκληµα στη Βιολάντα, διεκδικώντας την αυστηρή τιµωρία των ενόχων και την λήψη µέτρων για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζοµένων.
Το εργατικό κίνηµα, τα συνδικάτα και οι οργανώσεις της επαναστατικής και ριζοσπαστικής Αριστεράς πρέπει να πιέσουµε κινηµατικά την κυβέρνηση για άµεση εφαρµογή κανόνων υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους εργασίας µε οποιοδήποτε χρηµατικό κόστος. Οι ανθρώπινες ζωές είναι πάνω από οποιαδήποτε κερδοφορία των επιχειρήσεων. Η συστηµατική διάλυση των κρατικών ελεγκτικών µηχανισµών και η απορρύθµιση του εργατικού δικαίου πρέπει να σταµατήσει, γιατί θέτουν τις ζωές µας σε κίνδυνο. ∆εν µπορούµε να το ανεχθούµε άλλο αυτό.
Οι ανάγκες των εργατών, πάνω από τα κέρδη των καπιταλιστών.
* µέλος στο ∆Σ του Συλλόγου Εργαζοµένων ΕΦΚΑ Αττικής & Νήσων
1. https://www.kepea.gr/ergatiko-atychima#
Υποβολή απάντησης