1

Η απάντηση του σωματείου εργαζομένων Δήμου Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας στον δήμαρχο για το πανό της Παλαιστίνης

Κύριε Δήμαρχε, μας ζητήσατε να κατεβάσουμε το αλληλέγγυο πανό στο λαό της Παλαιστίνης, που είναι στο κεντρικό Δημαρχείο ή να το μεταφέρουμε κάπου αλλού π.χ. , σε κάποιο σχολείο.

Γνωρίζουμε ότι δέχεστε προσωπικές καθώς και διαδικτυακές πιέσεις από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης γιατί κάποιοι/ες ενοχλούνται. Σήμερα για το πανό της Παλαιστίνης, χτες για πανό με εργασιακές μας διεκδικήσεις, αύριο για κάτι άλλο…

Η απαίτηση σας αυτή κ.Δήμαρχε, έρχεται τη στιγμή εν μέσω νέων σφοδρότατων επιθέσεων των Ισραηλινών δυνάμεων, που προκάλεσαν νέα φυγή εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, περιόρισαν βίαια τη ροή ανθρωπιστικής βοήθειας και αύξησαν τον κίνδυνο λιμού.

Την ώρα που το ανώτατο δικαστήριο του ΟΗΕ με εντολή καλεί αμέσως να σταματήσει τη στρατιωτική επίθεση το Ισραήλ στη λωρίδα της Γάζας συμπεριλαμβανόμενης της Ράφα.

Την ώρα που η γενοκτονία στη Γάζα και το παγκόσμιο κίνημα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη έχει εμπνεύσει δεκάδες εκατομμύρια εργαζόμενους και νέους διεθνώς, την ώρα που δεκάδες δημόσια κτίρια (Πανεπιστήμια, νοσοκομεία, σχολεία, γήπεδα, δημαρχεία κλπ) σε όλον τον κόσμο έχουν αναρτήσει σημαίες και πανό, την ώρα που η βαρβαρότητα του Ισραηλινού στρατού καθημερινά δολοφονεί εκατοντάδες αμάχους, γυναίκες και παιδιά, την ώρα που ο Παλαιστινιακός λαός είναι στριμωγμένος στα σύνορα και λιμοκτονεί, την ώρα που ο πόλεμος, όχι μόνο δεν σταμάτησε, αλλά συνεχίζεται και εντείνεται εσείς μας ζητάτε να κατεβάσουμε το πανό!

Η πρόταση σας να βάλουμε το πανό σε άλλο σημείο, μας βρίσκει κάθετα αντίθετους γιατί το κεντρικό Δημαρχείο είναι το σημείο αναφοράς όλων των εργαζομένων, όπως τα σχολεία για τους εκπαιδευτικούς, τα νοσοκομεία για τους υγειονομικούς, τα θέατρα για τους ηθοποιούς και ούτω καθεξής.

Κύριε Δήμαρχε,

η ανάρτηση του πανό για μας, δεν έχει συμβολικό χαρακτήρα αλλά ουσιαστικό, γιατί τα συνθήματα δεν κατεβαίνουν από το μυαλό και τη σκέψη μας, ούτε είναι περιορισμένου χρονικού διαστήματος.

Σε αυτή τη βαρβαρότητα εμείς δεν θα υπακούσουμε στη λογική “σιγή νεκροταφείου” και ης “κανονικότητας” που θέλουν κάποιοι/ες!

Αν πραγματικά είστε μαζί μας, όπως λέτε, αγνοήστε κάθε αντίθετη φωνή γιατί Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΧΕΙ ΜΙΑ ΣΩΣΤΗ ΠΛΕΥΡΑ και γιατί όλοι κρινόμαστε για τις επιλογές μας.

ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ ΩΣ ΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ

Το Δ.Σ.

 

 

 




29ο (ενδιάµεσο) Συνέδριο ΠΟΣΕ-ΕΦΚΑ:

Ένα ακόµα συνέδριο συνδικαλιστικού τουρισµού

Του Χρήστου Βαγενά*

Πραγµατοποιήθηκε στις  22-24 Απρίλη στα Γιάννενα το τακτικό ενδιάµεσο συνέδριο της Οµοσπονδίας των εργαζοµένων στον ΕΦΚΑ. Ένα συνέδριο που δεν πήρε καµιά απολύτως συγκεκριµένη απόφαση για την δύσκολη περίοδο, που αντιµετωπίζουν οι εργαζόµενοι/ες στον ΕΦΚΑ από µια ενοποίηση-τερατούργηµα και από τις συνειδητές προσπάθειες διάλυσης της ∆ηµόσιας Κοινωνικής Ασφάλισης από την κυβέρνηση της Νέας ∆ηµοκρατίας. 

Το συνέδριο εξαντλήθηκε στην καταγραφή των προβληµάτων και στις δηµόσιες σχέσεις. ∆εν έγινε καµία οργανωµένη περιοδεία από την Οµοσπονδία στην Περιφέρεια της Ηπείρου, παρά µονάχα από τις παρατάξεις της Αριστεράς στα Ιωάννινα, ενώ δεν πραγµατοποιήθηκε ούτε συνέλευση των εργαζοµένων, ώστε να υπάρξει ενηµέρωση και ανταλλαγή απόψεων µε τους εργαζόµενους της περιοχής. 

Έφτασαν στο σηµείο να υπερασπιστούν δηµόσια και τον ∆ιοικητή του ΕΦΚΑ, που είναι ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης για την διάλυση της Κοινωνικής Ασφάλισης και τις ιδιωτικοποιήσεις.

Η µόνη παράταξη που κατέθεσε ένα οργανωµένο και συγκεκριµένο πρόγραµµα δράσης ήταν οι “Ριζοσπαστικές Αγωνιστικές Κινήσεις”, το οποίο δεν στηρίχτηκε από καµία παράταξη! Ούτε φυσικά από την παράταξη του ΠΑΜΕ.  

∆υστυχώς το συνέδριο καταψήφισε και τις προτάσεις για ψηφίσµατα, που κατατέθηκαν από τις Ρ.Α.Κ. και για την Παλαιστίνη και το έγκληµα στα Τέµπη! 

Για το µόνο που ενδιαφέρθηκαν πολλοί σύνεδροι ήταν η νυχτερινή ζωή των Ιωαννίνων. Ο ξεπεσµός της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας δεν έχει τέλος και αυτό που επιτυγχάνουν είναι να αποµακρύνουν τον κόσµο από τα συνδικάτα και να τρίβει τα χέρια τους γι’ αυτό ο Μητσοτάκης. 

Ευτυχώς υπάρχουν ταξικές παρατάξεις µε µαχητική και αριστερή κατεύθυνση, που δεν έχουν στόχο τις καρέκλες των ∆Σ, αλλά την ανύψωση του αγωνιστικού φρονήµατος των εργαζοµένων, ώστε να διεκδικήσουµε πιο αποτελεσµατικά τα δίκαια αιτήµατα µας. Μέσα σε αυτές είναι και οι “Ριζοσπαστικές Αγωνιστικές Κινήσεις”, όπως και άλλα σχήµατα αλλά και συνδικάτα, όπου µε την συµµετοχή των εργαζοµένων σε συλλογικές και κινηµατικές δράσεις, µπορούµε να φέρουµε ανατροπές. 

* µέλος στο ∆Σ της ΠΟΣΕ-ΕΦΚΑ µε τις  Ριζοσπαστικές Αγωνιστικές Κινήσεις




Η εργαλειοποίηση του bullying από μια κυβέρνηση αυταρχισμού – ο ακροδεξιός αυταρχισμός σαν «κοινωνική ευαισθησία»

του Γιώργου Διαμάντη

Πριν λίγο καιρό ανακοινώθηκαν από τον υπουργό παιδείας τα μέτρα της κυβέρνησης για την ενδοσχολική βία και το bullying. Τα φιλικά στην κυβέρνηση ΜΜΕ, έσπευσαν να τα χαρακτηρίσουν ως την πρώτη σοβαρή προσπάθεια για την αντιμετώπιση του μεγάλου κοινωνικού προβλήματος της νεανικής παραβατικότητας, ενώ από τα κόμματα της αντιπολίτευσης υπήρξαν μάλλον χαλαρές αντιδράσεις, που εστιάζουν κυρίως στο ότι τα μέτρα δεν αντιμετωπίζουν τις αιτίες του προβλήματος, ενώ δεν προηγήθηκε και διάλογος ανάμεσα στα κόμματα.

Συνοπτικά τα μέτρα προβλέπουν: Την ίδρυση ηλεκτρονικής πλατφόρμας για την 

υποβολή καταγγελιών για περιστατικά σχολικής βίας από μαθητές και γονείς, την ίδρυση πλατφόρμας για την καταγραφή των απουσιών των μαθητών ώστε να 

ενημερώνονται άμεσα οι γονείς, τον περιορισμό της δυνατότητας των γονιών να 

δικαιολογούν τις απουσίες των παιδιών τους αφού πλέον απαιτείται ιατρική 

γνωμάτευση για πάνω από δύο ημέρες απουσιών, την επιστροφή της 5ήμερης 

αποβολής από τη 2ήμερη που ίσχυε ως τώρα, την δυνατότητα του συλλόγου 

διδασκόντων να αποφασίζει την αλλαγή τμήματος σε μαθητές που εμπλέκονται σε 

περιστατικά σχολικής βίας, την πλήρη απαγόρευση της χρήσης κινητών στον χώρο του σχολείου, την άμεση αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος των μαθητών που αναπαράγουν  στο διαδίκτυο ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα συμμαθητών τους και την επιβάρυνση της οικογένειας για την αποκατάσταση τυχόν ζημιών που προκάλεσε ο μαθητής στο χώρο του σχολείου. Όλα αυτά περιέχονται στον κανονισμό λειτουργίας του σχολείου που ορίζει με σαφήνεια τι επιτρέπεται και τι απαγορεύεται, καθώς και τις ποινές που επισύρει η παράβαση κάθε κανόνα. Μάλιστα, όσο κι αν ακούγεται απίστευτο, η άρνηση των γονιών να υπογράψουν την αποδοχή αυτού του εσωτερικού κανονισμού συνεπάγεται την απαράδεκτη – και βέβαια αντισυνταγματική – ποινή της στέρησης 

εκπαίδευσης στα παιδιά.

Μια άθλια κυβέρνηση που κινείται με βάση το δόγμα «νόμος και τάξη»

Το πρώτο πράγμα που θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς βλέποντας όλα τα παραπάνω είναι ότι δε θα μπορούσαμε να περιμένουμε κάτι καλύτερο την κυβέρνηση Μητσοτάκη, ιδιαίτερα όταν βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο και αυτή έχει ως κύριο στόχο την ικανοποίηση του συντηρητικού της ακροατηρίου, ώστε να αλιεύσει ψήφους από τα δεξιά της.

Σε αυτή της την προσπάθεια η κυβέρνηση χρησιμοποίησε, ως συνήθως, τα ΜΜΕ, τα οποία διόγκωσαν ένα πράγματι υπαρκτό πρόβλημα, ενσπείροντας τον πανικό στην 

κοινωνία. Έτσι, αντί να συζητάμε για τα προβλήματα της νεολαίας, βλέπουμε ως 

πρόβλημα την ίδια τη νεολαία. Σε μια κοινωνία ακραία ταξική, ρημαγμένη από την 

οικονομική κρίση, τα μνημόνια, τη φτώχεια, την ανεργία, την εντατικοποίηση της εργασίας και την κατάρρευση των δομών της ψυχικής υγείας και με ένα εκπαιδευτικό σύστημα υποχρηματοδοτούμενο, και υποστελεχωμένο, με ανεπαρκείς υποδομές και βασισμένο στην παπαγαλία και τη βαθμοθηρία, η κυβέρνηση το μόνο πρόβλημα που αισθάνεται την ανάγκη να αντιμετωπίσει είναι αυτό της σχολικής βίας, αντιμετωπίζοντας συνολικά τη νεολαία ως εχθρό και εν δυνάμει παραβατική.

Είναι αλήθεια ότι το πρόβλημα της σχολικής βίας και γενικά της νεανικής παραβατικότητας είναι υπαρκτό στην ελληνική κοινωνία. Ωστόσο σίγουρα δεν έχει διαστάσεις 

τέτοιες που να δικαιολογούν τη μαζική υστερία. Έρευνα του ΕΠΙΨΥ, διαπιστώνει ότι το ποσοστό των εφήβων που εμπλέκονται σε περιστατικά βίας μειώνεται, φτάνοντας το 2022 στο χαμηλότερο σημείο της 20ετίας, ενώ και σε όλους τους δείκτες που αφορούν το θέμα, η Ελλάδα είναι λίγο πάνω ή λίγο κάτω από τον μέσο όρο των 41 χωρών που συμμετέχουν στο διεθνές ερευνητικό πρόγραμμα HBSC/ WHO. Το ίδιο δείχνουν και τα στοιχεία της EUROSTAT, που βλέπουν την νεανική παραβατικότητα να κορυφώνεται το 2013, ακριβώς την εποχή της κορύφωσης της κρίσης, και έκτοτε να παρουσιάζει 

σταθεροποίηση. Πέρα, όμως, από τα νούμερα των στατιστικών, είναι βέβαιο ότι η 

νεανική βία αποτελεί υποσύνολο της γενικής κοινωνικής βίας και εγκληματικότητας και οφείλεται σε γενικότερους κοινωνικούς παράγοντες.

Η έμφαση που η κυβέρνηση δίνει στο όλο ζήτημα έχει διπλή στόχευση 

 

Η κυβέρνηση δε έφερε τυχαία αυτό το θέμα στο προσκήνιο. Πρώτα αλλάζει τη 

συζήτηση στο χώρο της εκπαίδευσης γενικά. Αντί να μιλάμε για την Ειδική Βάση  

Εισαγωγής, την  τράπεζα θεμάτων, τον αποκλεισμό δεκάδων χιλιάδων παιδιών από την ανώτατη εκπαίδευση, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, τις ελλείψεις διδακτικού προσωπικού, ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες,  τις 

ανύπαρκτες υλικοτεχνικές υποδομές, τους μισθούς πείνας στην εκπαίδευση συνολικά, την χουντικής έμπνευσης αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, τα άθλια αναλυτικά 

προγράμματα με τον περιορισμό των κοινωνικών και καλλιτεχνικών μαθημάτων κι ένα σωρό άλλα προβλήματα, μιλάμε για την σχολική βία. Επίσης, είναι φανερό ότι κάποια από τα μέτρα αποσκοπούν στην εκ των προτέρων θωράκιση της κυβέρνησης από τις μελλοντικές μαθητικές κινητοποιήσεις (όπως καταλήψεις, αποχές από τα μαθήματα κ.λπ.)  που ξέρει πως είναι βέβαιο ότι θα δημιουργήσει η πολιτική της. Σε αυτήν την κατηγορία εντάσσονται τα μέτρα που αφορούν τις απουσίες, τις αποβολές και την 

υποχρέωση των γονιών να πληρώνουν τυχόν φθορές στους χώρους του σχολείου.

Δεύτερον, τα μέτρα της κυβέρνησης εντάσσονται στην γενικότερη προσπάθεια της να παρέμβει στο πεδίο της ιδεολογίας, να αποκτήσει δηλαδή την ιδεολογική ηγεμονία επί της ελληνικής κοινωνίας, κατευθύνοντας την προς μια ευρύτερη συντηρητικοποίηση, εκμεταλλευόμενη τα συντηρητικά αντανακλαστικά των μικροαστών αλλά και του πιο φοβικού και πολιτικά αστοιχείωτου τμήματος της εργατικής τάξης, αυτών δηλαδή των κοινωνικών στρωμάτων που υπέφεραν περισσότερο από τα μνημόνια και την βίαιη φτωχοποίηση που αυτά επέφεραν.

Τα μέτρα για την σχολική βία είναι στην ίδια λογική με την ίδρυση πανεπιστημιακής αστυνομίας, τις αλλεπάλληλες αυστηροποιήσεις του Ποινικού Κώδικα (ήδη 7 φορές από το 2019), την πρώτη μετά τον εμφύλιο αύξηση της στρατιωτικής θητείας, όλες  τις ηλιθιότητες περί αριστείας, πατρίδος, θρησκείας και οικογένειας που διαχέονται από πλήθος μεγάλων και μεσαίων στελεχών της Ν.Δ.  κλ.π. Δεν είναι τόσο η κυβέρνηση, όσο η ελληνική αστική τάξη, της οποίας η πρώτη αποτελεί απλώς τον πολιτικό βραχίονα, που ετοιμάζεται για την νέα όξυνση της κρίσης και θωρακίζεται προκαταβολικά απέναντι στις κοινωνικές αντιδράσεις που αυτή αναπόφευκτα θα προκαλέσει.

Καθήκον της Αριστεράς να αντιδράσει

Ουσιαστικά, βρισκόμαστε μπροστά σε μια προσπάθεια εμπέδωσης μιας ολόκληρης κουλτούρας καταστολής και ελέγχου της κοινωνίας, που το ιδανικό για τους 

εμπνευστές της θα ήταν να εσωτερικευτεί από τα άτομα και να γίνει μέρος της 

προσωπικότητας τους, εντείνοντας και εμπεδώνοντας έτσι την συντηρητική στροφή της κοινωνίας, που, λόγω και της ανεπάρκειας της αριστεράς, έχει ήδη συντελεστεί σε σημαντικό βαθμό. Έτσι εξηγούνται και όλες αυτές οι πλατφόρμες που από τη μια επισημοποιούν το ρουφιάνεμα και από την άλλη υποβιβάζουν την επικοινωνία μεταξύ των γονιών και των εκπαιδευτικών σε ανταλλαγή ηλεκτρονικών μηνυμάτων, έτσι εξηγείται και η ομοιότητα του εσωτερικού κανονισμού των σχολείων με κείμενο ποινικής φύσης ή με τους εσωτερικούς κανονισμούς των πολυεθνικών εταιρειών.

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση καθήκον της Αριστεράς είναι να αντιδράσει, προτείνοντας ένα πραγματικά μαρξιστικό πρόγραμμα, δημιουργώντας  δικές της κοινωνικές 

δομές και εργατικούς θεσμούς, παράγοντας ξανά θεωρία και αρθρώνοντας έναν λόγο ριζοσπαστικό και επαναστατικό, που θα την βοηθήσει να ανακτήσει την ιδεολογική ηγεμονία, απέναντι στον αναχρονιστικό και παπαδίστικο συντηρητισμό της δεξιάς που θυμίζει επαρχιώτη γυμνασιάρχη της δεκαετίας του 1950.




ΔΤ ΠΑΣΠΑΜΑ σχετικά με την αναδιοργάνωση του συστήματος διαχείρισης αίματος, συστατικών αίματος και προϊόντων αίματος ως ΟΑΠΑ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΤΟΥ ΠΑΝΕΛΛΗΝΊΟΥ ΣΥΛΛΌΓΟΥ ΠΑΣΧΌΝΤΩΝ ΑΠΌ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΉ ΑΝΑΙΜΊΑ ΚΑΙ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΉ ΝΌΣΟ (ΠΑΣΠΑΜΑ) ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ «ΑΝΑΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΙΜΑΤΟΣ, ΣΥΣΤΑΤΙΚΩΝ ΑΙΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΑΙΜΑΤΟΣ ΩΣ ΟΑΠΑ (ΠΡΟΪΌΝΤΑ ΠΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΆΖΟΝΤΑΙ ΑΠΌ ΟΥΣΊΕΣ ΑΝΘΡΏΠΙΝΗΣ ΠΡΟΈΛΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΟΡΊΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΧΡΉΣΗ ΣΤΟΝ ΆΝΘΡΩΠΟ)»

Με ιδιαίτερη ανησυχία τις τελευταίες μέρες παρακολουθούμε δημοσιεύματα στον τύπο σχετικά με το προσχέδιο νόμου του Υπουργείου Υγείας που προβλέπει την ίδρυση ιδιωτικών κέντρων συλλογής αίματος πλάσματος, καθώς και αποζημίωση των δωρητών πλάσματος και την αλλαγή του ιδρυτικού νόμου του Εθνικού Κέντρου Αιμοδοσίας (Ε.ΚΕ.Α.).

Η ενδεχόμενη εφαρμογή ενός τέτοιου νόμου καταστρατηγεί το θεσμό της εθελοντικής μη αμειβόμενης αιμοδοσίας, απειλεί την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημόσιας υγείας δεδομένου ότι η σύγχρονη πρακτική μετάγγισης αίματος βασίζεται στη μη αμειβόμενη αιμοδοσία που συμβάλλει στην επίτευξη υψηλών προτύπων ασφαλείας και στην έλλειψη κέρδους για τα κέντρα που εμπλέκονται στις υπηρεσίες μετάγγισης αίματος, και έχει δημόσιο χαρακτήρα.

Ας αναλογιστούμε τους θανάτους από μολυσμένο αίμα πριν το 1976 όπου η αιμοδοσία στη χώρα μας ήταν αμειβόμενη, αλλά και το πόσοι μολύνθηκαν με τον ιό HIV, ηπατίτιδας C και B στο βωμό του κέρδους (πρόσφατο σκάνδαλο αίματος Αγγλίας).

Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι παρόλο που το σχέδιο νόμου παρουσιάζεται ως εφαρμογή του ψηφισθέντος Ευρωπαϊκού Κανονισμού, σε αυτό έχουν προστεθεί διατάξεις (άρθρα) που προέρχονται από τον Γερμανικό νόμο για τη μετάγγιση αίματος, έτσι όπως αυτά διατυπώνονται σε αυτόν πριν τη ψήφιση του Ευρωπαϊκού Κανονισμού.

Για την υλοποίηση της νέας δραστηριότητας, προβλέπεται η δημιουργία Ανεξάρτητης Αρχής Αίματος, αφαιρώντας τις αρμοδιότητες από το Εθνικό Κέντρο Αιμοδοσίας (ΕΚΕΑ).

Την αρμοδιότητα και ευθύνη για τη συλλογή, τη διάθεση και τη διαχείριση του αίματος και των συστατικών του για μετάγγιση ή/ και για κλασμάτωση την παραχωρεί και σε ιδιωτικά κέντρα συλλογής πλάσματος προς κλασμάτωση, ενώ δίνει το δικαίωμα να ιδρύουν και να λειτουργούν, κέντρα συλλογής αίματος προς μετάγγιση ή/και πλάσματος προς κλασμάτωση, τα νομικά πρόσωπα, οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης, τα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου (ν.π.ι.δ.) των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης, καθώς και τα εκκλησιαστικά νομικά πρόσωπα. Οντότητες ΟΑΠΑ με αποκλειστικό σκοπό την στρατολόγηση δοτών ΟΑΠΑ δίνει το δικαίωμα να ιδρύουν και να λειτουργούν και τα νομικά πρόσωπα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα (Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις).

Επίσης το νομοσχέδιο δίνει τη δυνατότητα δημιουργίας Κέντρων ΟΑΠΑ που έχουν αδειοδοτηθεί από αρμόδια αρχή άλλου κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης να μπορούν να ασκούν τις δραστηριότητές τους στην Ελλάδα, χωρίς να απαιτείται η λήψη άδειας από την Ανεξάρτητη Αρχή Αίματος.

Αυτά σημαίνουν ότι στο ήδη πολύ κατακερματισμένο και δύσκολα ελεγχόμενο πλαίσιο που λειτουργούν σήμερα οι αιμοδοσίες θα προστεθούν επιπλέον και άλλες δομές.

Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι μόλις πριν ένα μήνα ο Υφυπουργός Υγείας εντοπίζοντας ως πρόβλημα την κατακερματισμένη δομή της αιμοδοσίας προχώρησε στον άμεσο συγκεντρωτισμό των μονάδων αίματος που συλλέγουν οι αιμοδοσίες της Αττικής στο Ε.ΚΕ.Α υποσχόμενος ότι με αυτόν τον τρόπο θα επιτύχει επάρκεια, ασφάλεια εξοικονομώντας παράλληλα και σημαντικούς πόρους.

Το σχέδιο νόμου καταργεί εκείνες τις αρμοδιότητες του Ε.ΚΕ.Α μέσω των οποίων μπορεί να ασκεί τον εποπτικό και ελεγκτικό  του ρόλο και μάλιστα σε μία περίοδο που το Ε.ΚΕ.Α έχει ξεκινήσει τις επιθεωρήσεις των υπηρεσιών αιμοδοσίας του Ιδιωτικού τομέα.

Ειδικότερα η δημιουργία δοτών πλάσματος (πλασματοδοτών) από ιδιώτες και μάλιστα κατόπιν αποζημίωσης θα υπονομεύσει την ήδη χαμηλή εθελοντική προσφορά ολικού αίματος από τους αιμοδότες στην χώρα μας που ανέρχεται περίπου στο 65% (το υπόλοιπο 35% είναι φιλικό και συγγενικό περιβάλλον) και συνεπώς την προσφορά ερυθρών αιμοσφαιρίων τα οποία εξάγονται από το ολικό αίμα και αποτελούν τη βασική μας θεραπεία, τη θεραπεία των ατόμων με Μεσογειακή Αναιμία & Δρεπανοκυτταρική Νόσο αλλά και την κάλυψη των αναγκών των αιματο-ογκολογικών ασθενών και όσων ανθρώπων χρειαστούν μετάγγιση αίματος.

Πλάσμα μπορούμε να αποκομίσουμε με δύο (2) τρόπους: α) με διαχωρισμό του ολικού αίματος που κλασσικά συλλέγουμε από αιμοδότες και β) με πλασμαφαίρεση από πλασματοδότες.

Η χώρα μας στερείται αποθεμάτων αίματος και αντιμετωπίζει έντονες ελλείψεις. Η δημιουργία δεξαμενής (βάσης) πλασματοδοτών, και ακόμη χειρότερα, η παροχή οικονομικών κινήτρων θα θέσει σε κίνδυνο την ασφάλεια του αίματος, θα μετατρέψει τους αιμοδότες ολικού αίματος σε πλασματοδότες, θέτοντας τελικά σε κίνδυνο την ίδια την αιμοδοσία, μειώνοντας την προσέλευση (αριθμό αιμοδοτών ολικού αίματος), όπως έγινε στις χώρες που εφαρμόστηκε και συνεπώς την προσφορά αίματος και ερυθρών αιμοσφαιρίων υπονομεύοντας με αυτό τον τρόπο όχι μόνο την υγεία μας αλλά και τη ζωή μας που εξαρτάται από τη τακτική μετάγγιση ερυθρών αιμοσφαιρίων.

Η επάρκεια και η ασφάλεια του αίματος είναι πρωταρχικής σημασίας για τους πάσχοντες από Μεσογειακή Αναιμία και Δρεπανοκυτταρική Νόσο ως πολυμεταγγιζόμενοι ασθενείς και δεν επιτυγχάνονται με την εμπορευματοποίηση του αίματος.

Τέλος στους ορισμούς που δίνονται στο σχέδιο νόμου μεταξύ άλλων αναφέρεται:

Ως «δότης ΟΑΠΑ» νοείται κάθε πρόσωπο που παρουσιάστηκε σε οντότητα ΟΑΠΑ με σκοπό τη δωρεά ΟΑΠΑ, ανεξάρτητα από το αν η δωρεά είναι επιτυχής ή όχι.

Ο Ευρωπαϊκός κανονισμός στον οποίο κάνει αναφορά το συγκεκριμένο άρθρο όμως αναφέρει:

«… SoHo donation means a process by which a person voluntarily and altruistically gives SoHO from their own body for persons in need, or authorizes the use of such SoHO after their death. It includes the necessary medical formalities, examination and treatments and monitoring of the SoHO donor, irrespective of whether that donation is successful or not, it also includes, where applicable, the consent given by an authorized person in accordance with national legislation…»

Εντύπωση μας προκαλεί το γεγονός ότι ο συντάκτης του σχεδίου νόμου εντελώς τυχαία (;;;) απαλείφει από τον σχετικό ορισμό, στον οποίο κάνει αναφορά, τις λέξεις “εθελοντικά και αλτρουιστικά“ που αναφέρονται στον Κανονισμό και είναι και όλη η ουσία του ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗΣ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑΣ.

Για τους παραπάνω λόγους εκφράζουμε την κατηγορηματική αντίθεσή μας στο σύνολο του νομοσχεδίου και προτείνουμε να σβηστεί ακόμη και από την σκέψη των αρμοδίων γιατί για εμάς αποτελεί ΚΟΚΚΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ και ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ.

Με εκτίμηση

Δ.Σ. ΠΑΣΠΑΜΑ

Πανελλήνιος Σύλλογος Πασχόντων από Μεσογειακή Αναιμία και Δρεπανοκυτταρική Νόσο

Τηλ. Επικοινωνίας:

Πρόεδρος: κα Μαρία Αγγελοπούλου 6974226413

Γεν. Γραμματέας: κα Ιωάννα Μυρίλλα 6987125290




Συνέλευση 15 Μάη: μόνο θετικό η σημαντική συμμετοχή των εργαζομένων

Πραγματοποιήθηκε στις 15 Μάη η πρώτη γενική Συνέλευση μετά τις εκλογές  του Συλλόγου Αττικής & Νήσων, που έγιναν στις 31/10-02/11/2022. Η συμμετοχή ήταν μαζική, αλλά όχι όσο θα θέλαμε οι περισσότεροι\ες εργαζόμενοι\ες στον ΕΦΚΑ.

Η ευθύνη για αυτό βαραίνει περισσότερο την συνδικαλιστική ηγεσία, καθώς εδώ και χρόνια οι συλλογικές, δημοκρατικές διαδικασίες στα συνδικάτα, όπως βέβαια και οι κινητοποιήσεις, υποβαθμίζονται συνειδητά και συστηματικά.

Ένα μεγάλο κομμάτι εργαζομένων δεν συμμετέχει στις συνελεύσεις καθώς με τον τρόπο που διεξάγονται θεωρεί ότι δεν θα αποκομίσει κάτι, δεν θα ενημερωθεί, ούτε θα έχει ενεργή συμμετοχή και παρέμβαση. Και αυτό είναι ευθύνη της πλειοψηφίας του Διοικητικού Συμβουλίου και στον σύλλογο Αττικής & Νήσων.

Πολλοί δεν μπόρεσαν να συμμετάσχουν στη Συνέλευση, καθώς η Διοίκηση, αλλά και στελέχη του Φορέα εμπόδισαν την προσέλευση του κόσμου, με δικαιολογίες τα ραντεβού, που έμειναν ανοιχτά, αλλά και την “εύρυθμη λειτουργία” του ΕΦΚΑ! Η ομόφωνη πρόταση του ΔΣ ήταν πολύ διαφορετική: να είναι κλειστά τα ραντεβού εκείνη την ημέρα και να ξεκινήσει η συνέλευση μέχρι τις 10πμ.

 

Η στάση του προεδρείου του συλλόγου από τον Σεπτέμβρη του 2023 και μετά, με την αλλαγή του διοικητή Δουφεξή και του υπουργού Κ. Χατζηδάκη, που προσομοιάζει με περίοδο εργασιακής ειρήνης, δεν βοήθησε τελικά ούτε καν για την διευκόλυνση των εργαζομένων να συμμετάσχουν στη συνέλευση.

Δυστυχώς κάποιες παρατάξεις θέλουν να μετατρέψουν τα συνδικάτα σε όργανα για φιλανθρωπικές, κοινωνικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις! Αλλά ο βασικός στόχος των συνδικάτων δεν είναι αυτός. Είναι καθαρά κινηματικός, μέσα από τη συμμετοχική και δημοκρατική λειτουργία ενός συνδικάτου, σε στενή επαφή και σχέση με τους\τις εργαζόμενους\ες.

Με βάση τα παραπάνω προβλήματα, αλλά και την σημαντικά μαζική συμμετοχή των εργαζομένων στη συνέλευση, έπρεπε να προχωρήσουμε στη συζήτηση για τις αναγκαίες καταστατικές αλλαγές.

Η παράταξη μας κατέθεσε ανοιχτά και δημόσια κάποιες προτάσεις για καταστατικές αλλαγές προς συζήτηση στη συνέλευση. Αυτές αφορούσαν: 1) την εγγραφή συμβασιούχων στο σύλλογο μας, 2) τη δημιουργία απεργιακού ταμείου, 3) το σχηματισμό παράταξης με 2 άτομα και πάνω για συμμετοχή στις εκλογές, αντί για 8 και άνω που είναι τώρα και 4) την υποχρεωτικότητα της κάλπης στα νησιά.

Δυστυχώς όμως η συζήτηση για τις αλλαγές του καταστατικού αναλώθηκε στο ζήτημα της συμμετοχής η μη των νησιών (Κυκλάδες, Σάμος, Ικαρία) στο σύλλογο Αττικής, με ευθύνη κυρίως της ΔΑΣ. Γι’ αυτό και η παράταξη μας επανέφερε την συμβιβαστική πρόταση, που είχαμε καταθέσει και στο ΔΣ του συλλόγου, με την οποία ο σύλλογος θα μετονομάζονταν σε σύλλογο εργαζομένων ΕΦΚΑ Αττικής & Νήσων με τους εργαζόμενους των συγκεκριμένων νησιών, να παραμένουν στο σύλλογο για όσο θελήσουν και μέχρι να φτιάξουν δικούς τους τοπικούς συλλόγους.

Τώρα πως η Συναδελφική Συσπείρωση (ΠΑΣΚΕ) κατάλαβε, ότι εμείς δεν θέλουμε την παραμονή των νησιωτών στο σύλλογο, είναι κάτι που μόνο αυτοί αντιλαμβάνονται.

Η συνέλευση έκλεισε απότομα και ξαφνικά, χωρίς να τεθεί στην κρίση του σώματος η συμβιβαστική μας πρόταση, αλλά ούτε και καμία άλλη αλλαγή άρθρων του καταστατικού. Οπότε το μόνο σημαντικό ζήτημα που διευθετήθηκε μετά από ώρες διαδικασιών και εκφυλισμού της διαδικασίας, ήταν να αλλάξει το όνομα του σωματείου μας και να γίνει Σύλλογος Εργαζομένων Αττικής & Νήσων.

Με ευθύνη του προεδρείου του ΔΣ και της Συνέλευσης (που αποτελούνταν από μέλη της Συμμαχίας, της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ), ΔΕΝ ΣΥΖΗΤΗΘΗΚΕ καμία άλλη καταστατική αλλαγή και κανένα άλλο σημαντικό ζήτημα.

Από αυτή τη συνέλευση κρατάμε τη μαζική συμμετοχή του κόσμου της εργασίας, που δείχνει ότι οι εργαζόμενοι\ες έχουν διάθεση να συμμετάσχουν στις συλλογικές διαδικασίες και άρα υπάρχουν δυνατότητες να κινητοποιηθούν περαιτέρω.

Η παράταξη μας θα συνεχίσει να κινείται στην ίδια κατεύθυνση, δίνοντας έμφαση στη συμμετοχή του κόσμου στα κοινά και τους αγώνες, σαν τον μόνο τρόπο που μπορεί να φέρει αλλαγές προς το καλύτερο.

ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ΤΑΞΙΚΑ & ΟΧΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑ-ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΑ

Ριζοσπαστικές Αγωνιστικές Κινήσεις

 




Όλες και όλοι στην 24ωρη απεργία της ΑΔΕΔΥ – Τρίτη 21 Μάη

ΟΛΕΣ & ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ 24ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ ΑΔΕΔΥ – ΤΡΙΤΗ 21 ΜΑΗ

Από το φθινόπωρο του 2021 παρουσιάστηκε για την κυβέρνηση και την αστική τάξη μια ιστορική ευκαιρία για την λεηλασία των εργατικών στρωμάτων: Η εκτίναξη του πληθωρισμού. Το όφελος για την αστική τάξη είναι τα υπερκέρδη από την άνοδο των τιμών και το όφελος για την κυβέρνηση είναι η αύξηση των εσόδων από τους φόρους ( ΦΠΑ και Ειδικοί Φόροι Κατανάλωσης). Η ακρίβεια στα αγαθά και τις υπηρεσίες του «καλαθιού του νοικοκυριού», είναι τουλάχιστον διπλάσια του επίσημου πληθωρισμού.

Μόλις πρόσφατα ο κατώτατος μισθός έφτασε λίγο πάνω από τα επίπεδα του 2012, αλλά ο πραγματικός μισθός (αποπληθωρισμένος) δεν έχει φτάσει ακόμη στα επίπεδα του 2012. Όσο για τους δημόσιους υπαλλήλους, πλέον ο Υ.Ε. στο Δημόσιο έχει μικρότερο μισθό από τον Υ.Ε. στον Ιδιωτικό Τομέα, ενώ ο 13ος-14ος μισθός παραμένουν κομμένοι.  

Το καθεστώς εκμετάλλευσης της εργασίας που εγκαθιδρύθηκε με τα Μνημόνια, όχι μόνο δεν αναιρέθηκε, αλλά εμπεδώνεται και από πολλές απόψεις εμβαθύνεται. 

Φτάσαμε στο σημείο να θεσπιστεί 13ωρο συνεχόμενης εργασίας και 6ήμερη απασχόληση, η εργασία την Κυριακή επεκτείνονται σε διαρκώς νέους κλάδους, ενώ το κοινωνικό κράτος αποσυντίθεται και ιδιωτικοποιείται, με υποδομές που υποβαθμίζονται και τρομερές ελλείψεις προσωπικού, εξαιτίας των πολύ χαμηλών επιπέδων κρατικών δαπανών.

Ως αποτέλεσμα όλων των προηγούμενων, η Ελλάδα έχει τις υψηλότερες επιδόσεις σε πάμπολλους δείκτες φτώχειας και κοινωνικής δυστυχίας στην Ευρώπη.

ΕΦΚΑ: οι ιδιώτες ξεσαλώνουν

Οι ιδιωτικές εταιρίες κάνουν πάρτι στο σαρκίο της Δημόσιας Κοινωνικής Ασφάλισης αναλαμβάνοντας όλο και περισσότερες υπηρεσίες, κάνοντας εργασίες που παλαιότερα έκαναν πιο σωστά και πιο φθηνά οι μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι. Έχουν φτάσει στο σημείο οι εταιρίες, με την ανοχή (ή και την στήριξη) της κυβέρνησης της ΝΔ, να νομίζουν ότι μπορούν (και το κάνουν) να εκπροσωπούν τον ΕΦΚΑ! 

Οι εργαζόμενοι\ες εισπράττουμε κυρίως κατηγορίες, χωρίς οι περισσότεροι εκτός ΕΦΚΑ να καταλαβαίνουν, ότι αν δεν υπήρχαμε κι εμείς, η κατάσταση για τους ασφαλισμένους και τους συνταξιούχους θα ήταν πολύ χειρότερη. 

 

Οι αντιστάσεις συνεχίζονται

Η ΑΔΕΔΥ έχει προκηρύξει 24ωρη απεργία την Τρίτη 21 Μάη με κύρια αιτήματα τις μισθολογικές αυξήσεις και την επαναφορά των δώρων. Παρά τις διαφορές μας με την συνδικαλιστική ηγεσία και την κριτική που έχουμε ασκήσει στις τρεις βασικές παρατάξεις (ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, Σύριζα) και στην ΑΔΕΔΥ και την ΠΟΣΕ-ΕΦΚΑ, η συμμετοχή μας στην απεργία είναι σημαντική για να τεθούν τα αιτήματα των δημοσίων υπαλλήλων επί τάπητος την προεκλογική περίοδο, που διανύουμε. 

 

Διεκδικούμε: 

  • Μεγάλες αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις – Επαναφορά του 13ου & 14ου μισθού
  • Αυτόματη Τιμαριθμική Αναπροσαρμογή (ΑΤΑ) των μισθών με βάση τον πληθωρισμό     
  • Κατάργηση του μισθολογικού παγώματος της διετίας 2016-’17 – Κατάργηση της εισφοράς 2% υπέρ της ανεργίας
  • Βελτίωση των συνθηκών εργασίας – Κατάργηση της προσχηματικής αξιολόγησης – Αξιοκρατικό σύστημα για όλες τις κρίσεις προσωπικού  
  • Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού για την κάλυψη όλων των αναγκών στις δημόσιες υπηρεσίες – Μονιμοποίηση όλων των ΙΔΑΧ & ΙΔΟΧ
  • Έξω οι ιδιώτες  από τον ΕΦΚΑ (μάνατζερ & golden boys-girls, 1555, “πιστοποιημένοι” κλπ) – Όχι στις ιδιωτικοποιήσεις – Κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων
  • Ελευθερία στη συνδικαλιστική δράση, την απεργία, τη διαδήλωση – Κατάργηση των αντεργατικών νόμων Χατζηδάκη & Γεωργιάδη – Να σταματήσουν οι διώξεις αγωνιστών 
  • Δημόσιο Καθολικό Κοινωνικό Ασφαλιστικό Σύστημα 
  • Όχι στα ιδιωτικά πανεπιστήμια – Κατάργηση των ιδιωτικών χειρουργείων  
  • Όχι στον πόλεμο και τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις – Λεφτά για κοινωνικές δαπάνες, όχι για εξοπλισμούς –  Αγώνας κατά του φασισμού, του μιλιταρισμού, του ρατσισμού και του σεξισμού

 

Συμμετέχουμε στην απεργία στις 21 Μάη και στα συλλαλητήρια

Προσυγκέντρωση Αθήνας στις 10:30 πμ στην πλ. Κλαυθμώνος

(Θα ακολουθήσει πορεία προς το Σύνταγμα & το συλλαλητήριο της ΑΔΕΔΥ)




Αυτές οι μέρες είναι μέρες πένθους για το σχήμα μας και το ΣΕΡΕΤΕ

Θρηνούμε την τραγική και αναπάντεχη απώλεια του αγαπημένου συναδέλφου μας, του συντρόφου μας, του φίλου μας, του αδελφού μας, Σπύρου Χαϊκάλη.
Παιδί του μόχθου, ήταν κομμάτι της επισφάλειας στον κλάδο της έρευνας μελετώντας μία από τις μεγάλες του αγάπες, τη θάλασσα. Και από αγάπη για την έρευνα και τους εργάτες και τις εργάτριές της, πάλεψε για την οργάνωσή τους για μια καλύτερη ζωή και εργασία. Ιδρυτικό μέλος του LABour και του ΣΕΡΕΤΕ, και μέλος του πρώτου του ΔΣ, συχνά μιλούσε για τους νέους ορίζοντες που πρέπει να εξερευνήσουμε.
Μας λείπει ήδη το χαμόγελό του και η αισιοδοξία του. Θα μας λείψει η ψύχραιμη ματιά του. Πιστός στους συλλογικούς αγώνες, πάντα παρών για όλους και όλες μας, να μοιραστεί το βάρος της λύπης, να πολλαπλασιάσει τις νίκες και τις χαρές.
Σπύρο μας λείπεις και θα μας λείπεις. Το κενό που αφήνεις πίσω σου είναι αβάσταχτο. Οι σκέψεις μας είναι στους δικούς σου ανθρώπους, στην οικογένεια, στη σύντροφο, στους φίλους και στους αγαπημένους συντρόφους και συντρόφισσές σου, στους οποίους εκφράζουμε τα πιο θερμά συλλυπητήρια.
Σπύρο, στα ερωτήματα του σήμερα θα βρούμε απαντήσεις και για σένα. Στους αγώνες για μια καλύτερη ζωή θα παλεύουμε και για σένα. Στα γλέντια τα λαϊκά, τα συλλογικά, θα έχουμε ένα ποτήρι και για σένα.
Καλό ταξίδι Σπύρο μας…
“Πάει κι απόψε τ’ όμορφο, τ’ όμορφο τ’ απόβραδο
Από Δευτέρα πάλι, πίκρα και σκοτάδι
Αχ να ‘ταν η ζωή μας Σαββατόβραδο..”

LABour – Αγωνιστική Παρέμβαση στην Έρευνα




Η 1η Μάη είναι Απεργία. Είναι οι αγώνες για το Πενθήμερο και Οκτάωρο στην Εργασία.

Η 1η Μάη είναι Απεργία. Είναι οι αγώνες για το Πενθήμερο και Οκτάωρο στην Εργασία.

Μετά τους αγώνες στο Σικάγο, το εργατικό κίνημα στην Ελλάδα παλεύει να γυρίσει κεκτημένα δεκαετιών όταν και η 6μερη εργασία θεωρείται, επισήμως, πια, γεγονός.

Οι δυνάμεις του εργατικού κινήματος συμμετείχαν στο κάλεσμα της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ για Απεργία την 1η Μάη και όχι την ημέρα εορτασμού της Πρωτομαγιάς, μετά το Πάσχα, όπως όρισε η κυβέρνηση. Έδωσαν δυναμικό παρόν για την κατάργηση των νόμων των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ και την επιστροφή των κεκτημένων στα εργασιακά δικαιώματα, για την ανάκτηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, για μόνιμους διορισμούς και άρση των νέων νόμων για το ασφαλιστικό και τις συντάξεις.

Οι συγκεντρωμένοι απαιτήσαμε, όμως και το τέλος του πολέμου στην Παλαιστίνη και την Ουκρανία. Εκτός από “δωρεάν υγεία, παιδεία, ρεύμα και νερό”, ζητήσαμε την δικαίωση των θυμάτων στο έγκλημα των Τεμπών από την κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Στηρίξαμε τα δικαιώματα των μεταναστών και προσφύγων ζητώντας ανοιχτά σύνορα, χαρτιά, ασφάλιση, αξιοπρεπή ζωή στις γειτονιές και όχι σε στρατόπεδα και ίσα εργασιακά δικαιώματα για όλους.

Η 1η Μάη ήταν, και φέτος, μια “εξέγερση που δεν μπαίνει σε μουσεία”, μια Απεργία, γιατί μόνο έτσι κερδίζονται οι εργατικές κατακτήσεις!




ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ για τις συνδικαλιστικές πολιτικές διώξεις – ΠΕΜΠΤΗ 25/4 στις 18:00 στην Νομική Σχολή Αθηνών

ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΠΙΣΩ ΟΛΕΣ ΟΙ ΔΙΩΞΕΙΣ
ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ
Καταγγέλλουμε το μπαράζ συνδικαλιστικών και πολιτικών διώξεων που στήνεται το τελευταίο διάστημα ενάντια σε όποια φωνή θέλει να αντισταθεί στη βαρβαρότητα. Όλο και πυκνώνουν τα πειθαρχικά και οι δίκες αγωνιστών, συνδικαλιστών, εργαζομένων και νεολαίων που αγωνίζονται.
Δεκάδες εκπαιδευτικοί στα σχολεία παραπέμπονται σε πειθαρχικά, σέρνονται σε δίκες, καλούνται σε απολογία σε απολογία για την συνδικαλιστική και πολιτική τους δράση. Για συμμετοχή τους σε συγκεντρώσεις που καλέστηκαν από τα σωματεία τους ενάντια στις κυβερνητικές πολιτικές στην εκπαίδευση. Επειδή συμμετείχαν σε λαϊκές κινητοποιήσεις. Εκπαιδευτικοί διώκονται ακόμα και για την δημόσια διατύπωση άποψης!
Φυσικά διώξεις υπάρχουν σε κάθε κλάδο εργαζομένου που αγωνίζεται.
Χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα:
του διοικητικού υπαλλήλου του ΕΚΠΑ που απολύθηκε στις 31/3 λόγω συμμετοχής του σε κινητοποίηση του συλλόγου (και πραγματοποιείται και ΕΔΕ σε όλο το ΔΣ).
Των διώξεων συνδικαλιστών της ΠΕΝΕΝ με την κατηγορία της παρεμπόδισης εκτέλεσης των δρομολογίων των πλοίων σε ημέρα πανεργατικής απεργίας.
Της δίωξης προέδρου του σωματείου εργαζομένων του νοσοκομείου Αγ. Σάββας, από την Διοίκηση του Νοσοκομείου ενάντια στην απεργία των συμβασιούχων καθαριότητας.
Της δίωξης του Πρόεδρου του σωματείου εργαζομένων της Πειραϊκού Φαρμακευτικού Συνεταιρισμού (ΠΕΙΦΑΣΥΝ).
Της καταδίκης σε 10 μήνες φυλάκισης του Προέδρου του Συνδικάτου Τύπου-Χάρτου για τη συμμετοχή του σε απεργιακό αγώνα.
Της δίωξης 10 αγωνιστών της ΟΡΜΑ που παραπέμπονται σε δίκη στις 23/5 για συμμετοχή τους σε διεθνιστική-αντιπολεμική συγκέντρωση
Όλες αυτές οι διώξεις συνδέονται με το γενικότερο κλίμα τρομοκρατίας, καταστολής των φοιτητικών αγώνων, χτυπήματος των σωματείων και του δικαιώματος στην απεργία. Στηρίζονται πάνω σε όλους τους αντιδραστικούς νόμους που έχουν ψηφιστεί το τελευταίο διάστημα ενάντια στην συνδικαλιστική και πολιτική δράση (ν. Χατζηδάκη, Γεωργιάδη κτλ).
Είναι υπόθεση του κινήματος, των εργαζόμενων, της νεολαίας, να δώσει απάντηση στο δρόμο. Οι διώξεις αφορούν όλη την κοινωνία αφού στοχεύουν στη δημιουργία ενός κλίματος φόβου για να μην σηκώνει κανείς κεφάλι την επόμενη μέρα. Η δύναμή μας βρίσκεται στους εκατοντάδες διαδηλωτές με τους όποιους βρεθήκαμε μαζί στη συγκέντρωση ενάντια στις διώξεις στις 21/3 στον Πειραιά.
Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για να παρθούν πίσω όλες οι διώξεις. Για να σπάσει το κλίμα τρομοκρατίας που επιχειρείται να επιβληθεί! Για να ανατραπούν όλοι αυτοί οι νόμοι που ποινικοποιούν το δικαίωμα στην απεργία, στη διαδήλωση στη διαμαρτυρία.

ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΠΙΣΩ ΟΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ-ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΔΙΩΞΕΙΣ
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ
Σας καλούμε όλους/ες στην ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ που οργανώνεται για το ζήτημα αυτό την ΠΕΜΠΤΗ 25/4 στις 18:00 στην Νομική Σχολή Αθηνών

Συνδικαλιστικές Οργανώσεις & Κινήσεις-Συλλογικότητες-Κινήσεις Γειτονιάς




ΑΠΕΡΓΙΑ 1 ΜΑΗ 2024 – Η εργατική Πρωτομαγιά δεν μετατίθεται, δεν παζαρεύεται, δεν ακυρώνεται!

Τις τελευταίες ημέρες δεχόμαστε ένα βομβαρδισμό μηνυμάτων από ΜΜΕ – νησιώτες, αλλά και πολίτες που πρόκειται να μετακινηθούν την Μεγάλη Εβδομάδα.

Το ερώτημα κοινό: Εάν και πότε θα γίνει απεργία στα πλοία για την εργατική Πρωτομαγιά, την 1η Μάη ή στις 7 Μάη που αποφάσισε να την μεταθέσει η κυβέρνηση…

Η θέση και η απόφαση της ΠΕΝΕΝ είναι ξεκάθαρη, η εργατική τάξη γιορτάζει, διαδηλώνει, διεκδικεί και απεργεί την 1η Μάη!

Εξάλλου έως τώρα όλες οι συνδικαλιστικές οργανώσεις έχουν πάρει ανάλογη απόφαση μεταξύ των οποίων και οι κορυφαίες αυτών.

Κατά συνέπεια η απεργία θα πραγματοποιηθεί την 1η Μάη 2024!

Ειδικότερα για τον σκοπό αυτό η ΠΕΝΕΝ έχει ήδη αποστείλει σχετικό έγγραφο για επείγουσα συνεδρίαση της Διοίκησης της ΠΝΟ ώστε αυτή να συμπορευτεί απόλυτα με το υπόλοιπο συνδικαλιστικό κίνημα της χώρας μας…

Εν όψει αυτής της απόφασης η ΠΕΝΕΝ διευκρινίζει και ενημερώνει το επιβατηγό κοινό ότι:

Η Ένωση και τα μέλη μας θα απεργήσουν σε κάθε περίπτωση στα μεγάλα λιμάνια της χώρας μας όπως είναι ο Πειραιάς, η Πάτρα, η Ραφήνα, το Λαύριο κ.α.

Στα λιμάνια αυτά υπάρχουν ήδη σχετικές αποφάσεις από τα τοπικά εργατικά κέντρα που καλύπτουν την συμμετοχή των μελών μας στην απεργία της 1ης Μάη.

Για όλα τα υπόλοιπα λιμάνια θα ενημερώσουμε σχετικά με νεότερη ανακοίνωση μας.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ