51η ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΗΣ ΠΟΣΕ-ΕΦΚΑ
Καμιά αναμονή για δράσεις!
Η ολομέλεια των προέδρων πραγματοποιήθηκε 9/2/2026, σχεδόν δύο μήνες μετά το συνέδριο της Ομοσπονδίας μας. Η μαζική συμμετοχή εκπροσώπων των εργαζομένων από όλη την χώρα δείχνει την ανάγκη να συζητηθούν τα διογκούμενα εργασιακά και κοινωνικά προβλήματα και να βρεθεί ένας δρόμος δράσης.
Όλες οι τοποθετήσεις και παρεμβάσεις που έγιναν, αποκαλύπτουν ότι τα προβλήματα παραμένουν κοινά και το αδιέξοδο γενικευμένο. Η διατύπωση και καταγραφή των προβλημάτων απαιτεί τον σχεδιασμό ενός προγράμματος δράσης, πολύ περισσότερο τώρα που η κυβέρνηση του “επιτελικού κράτους” συζητά την άρση της μονιμότητας στο δημόσιο, που συνοδεύεται από τη συστηματική εκποίηση λειτουργιών και υπηρεσιών στο ιδιωτικό κεφάλαιο που απομυζεί γιγαντιαίους πόρους από τον κρατικό προϋπολογισμό.
Η στροφή της ΕΕ, κατ’ επιταγήν των ΗΠΑ, στην πολεμική οικονομία αντί στις δημόσιες επενδύσεις, την υγεία, την παιδεία, την ασφάλιση, την πρόνοια, δεν εγγυάται σε καμιά περίπτωση τη βελτίωση των εργασιακών συνθηκών αλλά νέες θυσίες των λαϊκών στρωμάτων για το χρηματιστικό κεφάλαιο.
Απέναντι στα προβλήματα του ΕΦΚΑ χρειάζεται αγωνιστική αντιπαράθεση
Η εντεινόμενη υποστελέχωση του ΕΦΚΑ που οδηγεί σε λειτουργικό κενό πολλές υπηρεσίες μας, είναι πολιτικό πρόβλημα γιατί αποτελεί στρατηγική επιλογή του νεοφιλελευθερισμού σε όλο το Δημόσιο και δεν επιλύεται με διαβουλεύσεις και συναντήσεις με τον Διοικητή ή την υπουργό Εργασίας, η οποία κοινοποίησε χιλιάδες πειθαρχικά στους εκπαιδευτικούς, που έκαναν νόμιμη απεργία-αποχή από την αξιολόγηση.
Δυστυχώς η υποστελέχωση καλύπτεται με περισσότερες ιδιωτικοποιήσεις (βλ. ΚΕΑΟ), μεγαλύτερη εντατικοποίηση της εργασίας (κλιμάκια), bonus που θα χρησιμοποιηθεί όπως τα κλιμάκια των συντάξεων για μεγαλύτερες διαιρέσεις των εργαζομένων, εξατομίκευση της εργασίας μας, ατομική στοχοθεσία, αξιολόγηση και στο βάθος απολύσεις.
Ειδικότερα, το bonus όπως εφαρμόζεται και στην ΑΑΔΕ δεν διαφέρει από τις ανισότητες που δημιούργησαν σε εμάς τα κλιμάκια, και κάθε προσπάθεια να φανεί σαν κύριο μισθολογικό αίτημα προς την Διοίκηση στην πραγματικότητα υπονομεύει το κύριο αίτημα για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς μας και επαναφορά δώρων και επιδομάτων.
Η υποστελέχωση και τα λειτουργικά κενά συνοδεύονται με πολλαπλότητα καθηκόντων, με αυθαίρετες μετακινήσεις υπαλλήλων όπως έγινε πρόσφατα με τις μετακινήσεις υπαλλήλων από τις Διεθνείς Σχέσεις και Τοπικές Διευθύνσεις, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι πραγματικές συνθήκες εργασίας και οι ανάγκες του προσωπικού, με φαινόμενα εκφοβισμού για την επίτευξη στόχων και με μετάθεση αστοχιών της διοίκησης και των ιδιωτών αναδόχων… στους υπαλλήλους.
Η εντατικοποίηση της εργασίας οδηγεί επίσης σε παραλείψεις της κείμενης νομοθεσίας περί υγιεινής και ασφάλειας για την τήρηση της Κοινοτικής Οδηγίας, η οποία έχει ενταχθεί στην εθνική νομοθεσία με το ΠΔ 398/1994, που αφορά εργαζόμενους κατά κύριο λόγο σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές και μεταξύ άλλων περιλαμβάνει 15’ διάλειμμα ανά δίωρο εργασίας σε οθόνη Η/Υ (ΣτΕ αποφ. 540/2021).
Ο δρόμος των διαβουλεύσεων και της αναμονής, μας έχει οδηγήσει στην καταστροφή
Όταν τα συνδικαλιστικά μας όργανα απλά ζητάνε από την κυβέρνηση να κάτσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και η κυβέρνηση δεν νοιώθει καμιά απειλή για την ύπαρξή της (όπως συνέβη με τις μαζικές κινητοποιήσεις Γενάρη & Φλεβάρη 2025), τότε απλά δεν ικανοποιεί κανένα αίτημα των εργαζομένων. Σε αυτή την περίπτωση οι εργαζόμενοι έχουν καθήκον να την ανατρέψουν.
Η διατύπωση και μόνο της πρότασης δημιουργεί ανατριχίλα στους υπερασπιστές της κυβερνητικής πολιτικής, γιατί όπως διαρκώς υποστηρίζεται (όχι μόνο από τη κυβερνητική ΔΑΚΕ) καθήκον του συνδικαλιστικού κινήματος είναι να καταθέτει προτάσεις, να πιέζει και να αγωνίζεται, αλλά φυσικά όχι να ανατρέπει κυβερνήσεις. Βέβαια το πρόβλημα είναι ότι στην προκειμένη περίπτωση τα συνδικαλιστικά μας όργανα έχουν απωλέσει ακόμα και την τακτική της “πίεσης”.
Με τις Ριζοσπαστικές Αγωνιστικές Κινήσεις για ένα πρόγραμμα ανατροπής
Είναι ελπιδοφόρο ότι μερικοί ομιλητές ζήτησαν με ένταση να συγκρουστούμε με τη σημερινή Διοίκηση και κυβέρνηση, γιατί αλλιώς δεν υπάρχει μέλλον ούτε για εμάς, ούτε τα παιδιά μας. Οι συνθήκες απαιτούν οι εργαζόμενοι να στραφούμε σε αγωνιστική κατεύθυνση και τα συνδικάτα μας πρέπει να μπουν αποφασιστικά στη μάχη χωρίς περιστροφές και ταλαντεύσεις.
Ως παράταξη προτείναμε και στην Ολομέλεια και με ανακοίνωση μας ένα πρόγραμμα με δράσεις για το επόμενο διάστημα, που θα περιλαμβάνει περιοδείες, γενικές συνελεύσεις, καταλήψεις, παραστάσεις διαμαρτυρίας και κλαδικές απεργίες, για να αναδείξουμε τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε οι εργαζόμενοι του ΕΦΚΑ και για να εκφράσουμε την αντίθεση μας και την αγανάκτηση μας απέναντι σε όσα βιώνουμε. Δυστυχώς για άλλη μία φορά, πέρα από γενικότητες δεν εισπράξαμε κάτι συγκεκριμένο, ούτε πάρθηκε κάποια ξεκάθαρη απόφαση.
Επίσης, πρέπει να συνεργαστούμε με τις Ομοσπονδίες του Δημόσιου Τομέα που θέτουν την μισθολογική αναγνώριση της προϋπηρεσίας στον ιδιωτικό τομέα και να οργανώσουμε κοινή δράση, γιατί σε διαφορετική περίπτωση και το αίτημα αυτό θα γίνει άλλη μια ταμπέλα στη λίστα των ανεκπλήρωτων διεκδικήσεων μας.
Στους αγώνες όμως δεν μπαίνουν σιωπητήρια!
Σας καλούμε να συμμετάσχετε μαζικά στις κινητοποιήσεις 28/2/2026 για τα εγκλήματα κράτους, κεφαλαίου στα Τέμπη και στις απεργίες ΑΔΕΔΥ & ΠΟΣΕ ΕΦΚΑ, που αναμένεται να προγραμματιστούν για τον Μάρτιο.
- Καμιά συγκάλυψη στα εγκλήματα των Τεμπών, της ΒΙΟΛΑΝΤΑ, της Χίου.
- Καμιά υποχώρηση στη διάλυση & ιδιωτικοποίηση των δημοσίων υπηρεσιών και της κοινωνικής ασφάλισης.
- Κάτω η κυβέρνηση της φτώχειας, της πείνας, των ιδιωτικοποιήσεων, του πολέμου.
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΕΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ
Υποβολή απάντησης