Συνέντευξη για την Τράπεζα Πειραιώς

 

20/1/2020

Βασίλης Θεοφανόπουλος, εργαζόμενος στην Τράπεζα Πειραιώς και μέλος της Αγωνιστικής Κίνησης Εργαζομένων παραχώρησε στην Ταξική Κίνηση* μία αναλυτική συνέντευξη εξηγώντας τι επιχειρείται αυτή την περίοδο από την Τράπεζα Πειραιώς, πως εξελίχθηκαν οι απεργίες του προηγούμενου μήνα, τι συμπεράσματα μπορούμε να βγάλουμε.

Στις 2 Δεκέμβρη η Τράπεζα Πειραιώς προχώρησε στην απόλυση 24 εργαζομένων από το πρώην RBU της τράπεζας Πειραιώς. Από τη στιγμή που η Τράπεζα έδωσε τη διαχείριση των κόκκινων δανείων στη νέα εταιρεία Intrum, περίπου 500 εργαζόμενοι του RBU βρέθηκαν ξεκρέμαστοι. Ποιο είναι το χρονικό της συγκεκριμένης υπόθεσης;

Καταρχήν να πω ότι είναι σημαντικό να προβληθεί το γεγονός με τα όποια μέσα υπάρχουν, καθώς η τράπεζα μέσω της διαφήμισης, χρηματοδότει αδρά το σύνολο σχεδόν των ΜΜΕ και τους δίνει γραμμή μέσω των δελτίων τύπου. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η άθλια στάση του Χατζηνικολάου, ο οποίος όχι μόνο εκφώνησε κατά γράμμα τη γραμμή της τράπεζας, αλλά πρόσθεσε και δικές του “σάλτσες” που δεν είχαν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Στον real fm και σε όποιο μέσο βλέπουμε ή ακούμε διαφημίσεις της τράπεζας Πειραιώς να ξέρουμε ότι είτε δεν πρόκειται να ειπωθεί τίποτα για τις απολύσεις είτε θα εκφωνούνται τα ψέματα που παραγγέλνει η τράπεζα.

Τα γεγονότα έχουν ως εξής: Η τράπεζα σχημάτισε μια εταιρεία διαχείρισης κόκκινων δανείων μαζί με τη σουηδική εισπρακτική εταιρεία Intrum, η οποία ονομάστηκε Intrum hellas. Στη νέα εταιρεία, η τράπεζα συμμετέχει κατά 20% και η εισπρακτική κατά 80%. Η νέα εταιρεία αναλαμβάνει τη διαχείριση των κόκκινων δανείων της τράπεζας Πειραιώς, τα οποία όμως παραμένουν στα βιβλία της τράπεζας, δηλαδή δεν πουλιούνται στη νέα εταιρεία. Η σουηδική εταιρεία κατέβαλε 328 εκ. Ευρώ για να συμμετέχει στη νέα εταιρεία. Το κέρδος της τράπεζας ήταν αφενός τα κεφάλαια αυτά που της ήταν απολύτως αναγκαία και αφετέρου η μείωση του προσωπικού. Σύμφωνα με το νόμο περί αποσχίσεων σε συνδυασμό με τις προσθήκες που έκανε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ το Μάρτιο, η τράπεζα θα μπορούσε να στείλει το σύνολο του προσωπικού στο νέο εταιρικό σχήμα, χωρίς να απαιτείται η συναίνεσή του. Υπήρξαν όμως αντιδράσεις στο σενάριο της απόσχισης, με απεργία στα κόκκινα δάνεια στις 4 Φλεβάρη που είχε καθολική συμμετοχή και με άλλες 5 μέρες απεργία το Μάιο.

Το αποτέλεσμα ήταν, η τράπεζα να υπογράψει συμφωνία με την ΟΤΟΕ και το αντιπροσωπευτικό σωματείο ΣΕΤΠ (Σύλλογος Εργαζομένων Τράπεζας Πειραιώς), σύμφωνα με την οποία οι εργαζόμενοι που θα πηγαίναν στη νέα εταιρεία θα είχαν την ίδια σύμβαση, τις ίδιες παροχές και τα ίδια δικαιώματα με πριν κι επίσης προέβλεπε ότι οι εργαζόμενοι στα κόκκινα δάνεια θα πηγαίνανε στο νέο σχήμα εθελοντικά. Οι συνάδελφοι δεν φάνηκε να πείθονται να πάνε στο νέο σχήμα, κυρίως γιατί η τράπεζα υπέγραψε μια συμφωνία για μια εταιρεία στην οποία δεν θα είχε τον πρώτο λόγο και λογικά θεώρησαν ότι η τήρηση της συμφωνίας από τη νέα εταιρεία είναι στον αέρα. Μετά από πιέσεις μηνών, δέχτηκαν να περάσουν στο νέο σχήμα περίπου οι μισοί από τους 1300 εργαζόμενους.

Άλλοι 350 δέχτηκαν να πάνε στο νέο σχήμα με σύμβαση δανεισμού, παραμένοντας δηλαδή υπάλληλοι της τράπεζας και οι υπόλοιποι 300 είτε δεν δέχτηκαν το δανεισμό είτε δεν τους προτάθηκε δανεισμός και βγήκαν σε αναγκαστική άδεια με αποδοχές. Όλοι αυτοί οι εργαζόμενοι έκαναν χρήση της συγκεκριμένης συμφωνίας, την οποία είχε υπογράψει η τράπεζα και τους έδινε το δικαίωμα να μην πάνε στην Intrum. Κατά τη διάρκεια του 3μήνου της αναγκαστικής άδειας, έγιναν προτάσεις από την τράπεζα στους συναδέλφους που βρίσκονταν σε αναγκαστική άδεια προτείνοντάς του θέσεις σε μακρινά καταστήματα της επαρχίας ή εθελούσια αποχώρηση από την τράπεζα.  Οι προτάσεις αυτές ήταν εντελώς προσχηματικές, όπως αποδείχτηκε από το γεγονός ότι ένας από τους απολυμένους είχε αποδεχτεί την πρόταση για μετακίνηση σε νησί του Ιονίου και η τράπεζα δεν τον ειδοποίησε ποτέ, αλλά του έστειλε την απόλυσή του.

Πριν τις απολύσεις, τα σωματεία της τράπεζας και η ΟΤΟΕ πίεζαν για την εφαρμογή της συμφωνίας και την τοποθέτηση των αδειούχων, σύμφωνα με τον οργανισμό της τράπεζας, δηλαδή σε θέσεις εντός του νομού κατοικίας. Η ΟΤΟΕ ζήταγε συνάντηση με τον διευθύνοντα σύμβουλο Χ. Μεγάλου για να θέσει το ζήτημα της εφαρμογής της συμφωνίας και τελικά η συνάντηση κανονίστηκε στις 2 Δεκέμβρη, οπότε και ο Μεγάλου ανακοίνωσε στην αντιπροσωπεία της ΟΤΟΕ ότι η τράπεζα προχώρησε σε 24 απολύσεις. Την ίδια μέρα πήγανε με δικαστικό επιμελητή οι απολύσεις στα σπίτια των 24 συναδέλφων χωρίς καμία προηγούμενη ειδοποίηση.

Τι σηματοδοτούν οι τωρινές απολύσεις;

Η τράπεζα Πειραιώς θέλησε να αποφύγει μια περιορισμένη σύγκρουση στις αρχές του χρόνου και γι’ αυτό συμφώνησε ότι η μετακίνηση των εργαζομένων στο νέο σχήμα θα γίνει εθελοντικά. Σήμερα επιλέγει μια πολύ μεγαλύτερη σύγκρουση απολύοντας εργαζόμενους, προκαλώντας απεργιακές κινητοποιήσεις και ρισκάροντας και τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει κάτι τέτοιο στην αξιοπιστία και την εικόνα της. Αυτή η αλλαγή τακτικής φαίνεται ότι πηγάζει από την αναμενόμενη υποτροπή της διεθνούς καπιταλιστικής κρίσης. Οι ελληνικές τράπεζες (και η Πειραιώς μεταξύ αυτών) είναι σμπαραλιασμένες από την προηγούμενη φάση της κρίσης και θέλουν να προλάβουν το επόμενο κύμα οικονομικής ύφεσης.

Οι όποιες αντεργατικές κινήσεις (όπως και οι πρόσφατες απολύσεις) πατάνε φυσικά στη γενικότερη ήττα του εργατικού κινήματος. Οι τράπεζες που έχουν σωθεί με κρατικό χρήμα και που τα σημερινά κεφάλαιά τους οφείλονται κατά 60% στην αναβαλλόμενη φορολογία, ζουν και αναπνέουν χάρη στην κρατική στήριξη. Ωστόσο, είναι μειοψηφικές οι πολιτικές δυνάμεις που αναδεικνύουν το στόχο της εθνικοποίησης του τραπεζικού συστήματος.

Εκτός από την Πειραιώς και στην Εθνική Τράπεζα έγιναν απολύσεις, συγκεκριμένα απολύθηκαν «ενοικιαζόμενοι» εργαζόμενοι στην Icap Outsourcing Solutions. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μία συντονισμένη κίνηση των Τραπεζών να μειώσουν σημαντικά το προσωπικό τους και δώσουν σε άλλες εταιρίες τη διαχείριση διάφορων τομέων, όπως τη διαχείριση των κόκκινων δανείων. Ποια πολιτική ακολουθούν οι διοικήσεις των τραπεζών και τι επιδιώκουν σε σχέση με τους εργαζομένους;

Με τη χρήση επινοικιαζόμενου προσωπικού, οι τράπεζες παρακάμπτουν την κλαδική σύμβαση. Οι εργαζόμενοι αυτής της κατηγορίας έχουν χαμηλότερες αμοιβές και πιο διευρυμένο ωράριο σε σχέση με όσους καλύπτονται από τη σύμβαση της ΟΤΟΕ. Στόχος των τραπεζών είναι να περιορίσουν το κόστος κι επιδιώκουν να αντικαταστήσουν υψηλά αμειβόμενους εργαζόμενους με χαμηλόμισθους.

Παρά τις γενικευμένες δυσκολίες Την Πέμπτη 5/12 πραγματοποιήθηκε απεργία στην Τράπεζα Πειραιώς και την Τετάρτη 11/12 παντραπεζική απεργία, με σημαντική συμμετοχή. Τι διεκδικούν οι εργαζόμενοι; Ποια η στάση των συνδικάτων στις τράπεζες; Πως χρειάζεται να συνεχιστεί αγώνας, πως μπορούν να κερδίσουν την ανάκληση των απολύσεων και να ικανοποιηθούν τα αιτήματα τους;

Η ηγεσία της ΟΤΟΕ κινήθηκε εδώ και δεκαετίες στη γραμμή της συνεργασίας με την εργοδοσία, καλλιεργώντας τον εφησυχασμό στους εργαζόμενους του κλάδου. Είναι δύσκολο λοιπόν, μετά από χρόνια αδράνειας να υπάρξει κινητοποίηση στο βαθμό που απαιτεί μια τέτοια επίθεση από την τράπεζα. Ωστόσο, και η απεργία της 5ης Δεκέμβρη  στην Τράπεζα Πειραιώς είχε καλή συμμετοχή και η απεργία της 11ης Δεκέμβρη είχε υψηλή συμμετοχή και καλή περιφρούρηση σε κεντρικές διευθύνσεις και καταστήματα, η οποία οργανώθηκε κεντρικά από την ΟΤΟΕ. Καλή κίνηση ήταν και η 4ωρη στάση εργασίας στο μηχανογραφικό κέντρο της τράπεζας, η οποία συνοδεύτηκε από περιφρούρηση στο κτίριο με αποτέλεσμα να τεθεί εκτός λειτουργίας το σύστημα της τράπεζας και να μην λειτουργούν ούτε τα ΑΤΜ. Τέτοιες κινήσεις χρειαζόμαστε, κινήσεις που κάνουν την τράπεζα να γονατίσει. Μόνο άμα ματώσει η τράπεζα, υπάρχει περίπτωση να υποχωρήσει η διοίκηση. Δυστυχώς όμως, δεν υπήρξε ανάλογη συνέχεια. Η απεργία στις 19 Δεκέμβρη δεν δουλεύτηκε καθόλου και δεν έγινε καμία περιφρούρηση και την ίδια μέρα στην τριμερή που έγινε στο υπουργείο εργασίας, η ΟΤΟΕ συμφώνησε στη διαδικασία που προτάθηκε από το υπουργείο εργασίας, δίνοντας στην ουσία εργασιακή ειρήνη στην τράπεζα μέχρι τις 3 Γενάρη, δηλαδή μέσα στις γιορτές.

Σύμφωνα με την τριμερή της 19ης Δεκέμβρη, η γραμματέας του υπουργείου θα συζητήσει κατ’ ιδίαν με όλους τους απολυμένους, αλλά και με τους αδειούχους. Στόχος της διαδικασίας είναι να “υπάρξει ξεκάθαρη εικόνα της βούλησης των εργαζομένων”. Πρόκειται δηλαδή, για διαδικασία χωρίς νόημα. παίρνοντας για αντάλλαγμα το τίποτα.

* κι εμείς την κρίναμε πολύ κατατοπιστική και γι’ αυτό την αναδημοσιεύουμε

Πηγή: protpatek.wordpres… 4/1/2020

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.


*


Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.